Τη νέα πολιτική που θα ακολουθήσει στο εξής σε ο,τι αφορά τη δανειοδότηση χωρών με μη βιώσιμο χρέος, εξηγεί με έκθεση που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ουσιαστικά έχοντας ήδη εγκρίνει από την προηγούμενη εβδομάδα την αλλαγή του μηχανισμού αυτού, το Ταμείο κλείνει ένα "παραθυράκι", την παράκαμψη δηλαδή του ίδιου του του καταστατικού, το οποίο είχε ανοίξει όταν το ταμείο χρειάστηκε να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης του 2010.
Πρόκειται ουσιαστικά για μια κίνηση που καταδεικνύει εμπράκτως ότι το ΔΝΤ, όπως άλλωστε πολλές φορές τους τελευταίους μήνες έχουν διαμηνύσει αξιωματούχοι του, ότι δεν είναι διατεθειμένο να συνεχίσει τέτοιου είδους κατ’ εξαίρεση χρηματοδοτήσεις, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας. Πρόκειται δηλαδή για μια ακόμη κίνηση πίεσης προς την πλευρά των ευρωπαίων δανειστών της Ελλάδας προκειμένου να εξετάσουν τρόπους με τους οποίους το ελληνικό χρέος μπορεί να καταστεί βιώσιμο.
Στην πολυσέλιδη έκθεση που δημοσιεύτηκε σήμερα και εξηγεί ο Μιχάλης Ιγνατίου στην ιστοσελίδα του, mignatiou.com, τονίζονται τα εξής:
«Όταν η ελληνική κρίση κορυφώθηκε στις αρχές του 2010, ούτε οι θεσμικές ρυθμίσεις στη ζώνη του ευρώ, ούτε οι χρηματοοικονομικές αγορές ήταν έτοιμες για αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους σε μια νομισματική ένωση στην οποία μετείχαν στενά συνδεδεμένες προηγμένες οικονομίες. Σε αυτό το πλαίσιο, η συστηματική εξαίρεση αγόρασε χρόνο για να αποκτηθούν οι απαραίτητες αντιπυρικές ζώνες. Όμως, η αποτελεσματικότητα του ελληνικού προγράμματος διάσωσης στον μετριασμό της μετάδοσης της κρίσης ήταν μειωμένη».
Σύμφωνα με την έκθεση, αργότερα ελήφθη πολιτική απόφαση από τους ηγέτες της Ευρωζώνης οι οποίοι δέχθηκαν πως οι όροι χρηματοδότησης της Ελλάδος από τον επίσημο τομέα έπρεπε να βελτιωθούν για να ενισχύσουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.
Τα στελέχη του Ταμείου δικαιολογούνται, για να μην λάβουν το μεγάλο μερίδιο της ευθύνης που τους ανήκει, και υπογραμμίζουν στην έκθεση πως οι πολιτικές δηλώσεις που έγιναν τότε για το ελληνικό πρόγραμμα ενέτειναν τις αμφιβολίες για την κατάσταση χωρών της Ευρωζώνης, και ανάγκασαν τους επενδυτές να αναθεωρήσουν τις θέσεις τους σχετικά με το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους σε αυτές τις χώρες (εννοεί όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ισπανία). Καταγράφει τη δήλωση στο Ντοβίλ της Καγκελαρίου Μέρκελ και του προέδρου Σαρκοζί που πρότειναν να μοιραστούν το βάρος μελλοντικών χρεοκοπιών και οι ιδιώτες με αποτέλεσμα να κλιμακωθεί και για ένα διάστημα να γίνει ανεξέλεγκτη η κρίση στην Ιρλανδία.
Είναι σημαντικό, πάντως, αν και για την Ελλάδα ήρθε πολύ αργά αυτή η παραδοχή, ότι το ΔΝΤ ομολογεί πως όσα έγιναν τον Μάιο του 2010 για να παρακαμφθούν τα εμπόδια και να δοθούν τα δανεικά στην Ελλάδα δεν ήταν ορθά, διότι:
— Καθυστέρησε την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, μία εξέλιξη που είχε πολύ σοβαρές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία, και,
— Δεν απετράπη τελικά η μετάδοση και διάχυση των επιπτώσεων της ελληνικής κρίσης χρέους σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης.
Υπογραμμίζεται πάντως ότι στην περίπτωση της Ελλάδα το 2010 δεν περιλήφθηκε στο πρόγραμμα αναδιάρθρωση του χρέους με έγκριση της ίδιας της χώρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
skaleadis