[1]
Νεο-Λουδίτες…
Τώρα τελευταία γκρινιάζει στο «Ράδιο Κόκκινο» ο Κώστας Αρβανίτηςγια την «ασυδοσία των σόσιαλ μήντια». (Με «σόσιαλ μήντια», προφανώς εννοεί το facebook και το twitter…)
Οι νέες «φόρμες εγγραφής» που στάλθηκαν λίγο πριν τις εκλογές (δηλαδή στο παρά πέντε) σε όλες τις Οργανώσεις Μελών του ΣΥΡΙΖΑ, περιείχαν ειδικούς χώρους για να γράψει κανείς το e-mail του και τους λογαριασμούς του σε facebook και twitter (αν υπάρχουν) χωρίς όμως κανένα χώρο για να γράψει κανείς το blog του, ή τη σελίδα του στο youtube, ή οποιαδήποτε άλλη δική του ιστοσελίδα. Γιατί αυτό; Ε, πολύ πιθανώς οι εγκέφαλοι του κόμματος (που οργάνωσαν την απογραφή μελών) θεώρησαν παντελώς ασήμαντη τη μπλογκόσφαιρα (!!), το youtube, καθώς και το σύνολο του διαδικτύου (!) έξω από τα πιασάρικα facebook και twitter! Αν δεν θεωρούνασήμαντα τα blogs και άλλα site, η μοναδική άλλη εξήγηση της παράλειψης είναι ότι νιώθουν άβολα στο διαδίκτυο, έξω από τα γνώριμα (σ’ αυτούς)facebook και twitter! Αυτή η νοοτροπία θυμίζει… λουόμενους που δεν ξέρουν κολύμπι και πλατσουρίζουν μονάχα στα ρηχά, εκεί που… πατώνουν! :-)Καθόλου τυχαία, το twitter και (ιδίως) το facebook πραγματικά μοιάζουν με «κολύμπι στα ρηχά», αφού… αν δεν ξέρεις «κολύμπι» στον πραγματικά ελεύθερο διάλογο, μπορείς να φορέσεις… «σωσίβιο», μπλοκάροντας όποιον δεν γουστάρεις, ή σβήνοντας όσα έγραψες (και μετάνιωσες γιατί σε εκθέτουν).[Να συμπληρώσω εδώ ότι (ναι μεν) υπάρχει «moderation» σε blogs και forums, αλλά εκεί ο διάλογος είναι δημόσιος και δεν μπορείς να εμποδίσεις κανέναν να τον δει ή να τον καταγράψει, ακόμη κι αν τον εμποδίσεις να σχολιάσει]
Προ ημερών, ένα… κατάπτυστο άρθρο στην «Αυγή»(!) θεμελίωσε και «θεωρητικά» την… περίεργη αυτή έχθρα προς τη διαδικτυακή κοινότητα,μια πολύ γνώριμη έχθρα που (σ’ εμάς τους βετεράνους του διαδικτύου) βρωμάει κρυφο-λουδιτισμό, ή (έστω) ανασφάλεια απέναντι στην κριτικήκαι στην πραγματική Ελευθερία του Λόγου που προσφέρει το διαδίκτυο. Σ’ αυτό το άρθρο, όμως, δεν θα αναφερθώ τώρα, διότι… έχασα το σύνδεσμο κάπου στο facebook, και πρέπει να ψάξω να τον ξαναβρώ! :-)
[2]
«Τουλάχιστον προσπαθήσαμε…»
Ο (συμπαθής και σε μένα) Στέλιος Ελληνιάδης έγραψε ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό άρθρο (εν μέρει αγόρευση σε συνεδρίαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ) που περιγράφει την προβληματική δομή του ΣΥΡΙΖΑ με τόση αφοπλιστική ειλικρίνεια, ώστε αρχικά με συνάρπασε και με ενθουσίασε. Λίγο αργότερα, όμως, έπεσα σε μία παράγραφό του που με προσγείωσε απότομα:
https://archive.today/pUoQ4#selection-939.0-939.990
Στέλιος Ελληνιάδης:
«….Κι έτσι φαίνεται ότι θα προχωρήσουμε. Με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που επικοινωνεί απ’ ευθείας με το λαό, χωρίς τη διαμεσολάβηση του κόμματος, που δίνει μάχες στο προσκήνιο,εκθέτει και εκτίθεται, διαπραγματεύεται και συγκρούεται, επιτίθεται και υποχωρεί, διακινδυνεύει και επιχειρεί. Δεν είναι τυχαίο ότιχρησιμοποιεί για αιχμή του δόρατος απέναντι στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, ένα κοσμοπολίτη, μοντέρνο, διαβασμένο, ενημερωμένο, ευφυή, πολύγλωσσο, μαχητικό και της δουλειάς, όχι του κομματικού σωλήνα, πολίτη. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτομάτως εξαφανίζονται όλα τα κενά και οι αδυναμίες μας. Αλλά, ακόμα κι αν αποτύχει η κυβέρνηση, ακόμα κι αν καεί ο Βαρουφάκης από την υπερέκθεση, θα αναγνωρίζεται τουλάχιστον ότι παίξαμε δυνατάκαι θαρραλέα, ότι αναδείξαμε διεθνώς το πρόβλημα της Ελλάδας, ότι παίξαμε ριψοκίνδυνα για το συμφέρον του τόπου, ότι ξεφύγαμε, έστωπρόσκαιρα, από το σεχταρισμό και το αποκούμπι της «αριστερής ορθότητας», στην οποία οι μηχανισμοί νιώθουν πιο άνετα και οικεία.»
Καλά ρε Στέλιο, ΣΟΒΑΡΟΛΟΓΕΙΣ?
ΤΙ να πρωτο-πεί κανείς;
Να… θαυμάσει την ειλικρίνεια, ή να οικτίρει την αφέλεια και τηβλακεία;
Η περίεργη ιδέα ότι «ακόμη κι αν αποτύχει» η κυβέρνηση, ή «ακόμα κι αν καεί ο Βαρουφάκης»… «θα αναγνωρίζεται τουλάχιστον ότι παίξαμε δυνατά και θαρραλέα» (κλπ. ) είναι ένα βλακώδες ψευτο-παρηγορητικό αυτο-λιβάνισμαπου δεν στέκει, παρά μόνο για γέλια.
Ρε σύντροφε… χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι, αν «ξεφύγετε πρόσκαιρα»! Αν ξεφύγετε (μόνο) «πρόσκαιρα», αυτό (θα) σημαίνει στην πράξη ότι ποτέ δεν ξεφύγατε! Κι αν… καταστρέψετε τη χώρα, στο τέλος, μη «ξεφεύγοντας»… απο τα μνημόνια (που δήθεν «καταργήσατε»), κανείς δεν θα σας απονείμειεύσημα, επειδή (τάχα) «προσπαθήσατε». Δεν είναι η κυβερνητική πολιτική… σχολικό διαγώνισμα, όπου «ακόμη και η προσπάθεια μετράει«, κερδίζοντας… βαθμούς πάνω από τη βάση!
Αυτή η παράγραφος αποδεικνύει και το γεγονός (που υποψιαζόμουν) ότι όλη η οικονομική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα περιορίζεται μόνο σε όσα κάνει οΒαρουφάκης. Κοντολογίς, πολιτική ΣΥΡΙΖΑ ίσον Βαρουφάκης. Δεν υπάρχεικαμμία συλλογικότητα σ’ αυτό, ούτε και η παραμικρή ιδέα για εναλλακτικές δράσεις, αν η πολιτική του Βαρουφάκη αποτύχει. Ο ίδιος ο Βαρουφάκης είναι ένα μέσο (και μάλιστα αναλώσιμο, αφού μπορεί και «να καεί») της πολιτικής του… ίδιου του Βαρουφάκη! Σε περίπτωση αποτυχίας (του), αυτή θα τη χρεωθούμε όλοι (ποιοί; -τώρα πια… όχι μόνο οι Συριζαίοι) και στο τέλος θα μείνουν μόνο οι… καλές αναμνήσεις, καθώς και «η αναγνώριση» (από ποιον;) ότι «παίξαμε δυνατά και θαρραλέα», αλλά στο τέλος… χάσαμε, σύντροφοι (έντιμα, προφανώς. Ή μήπως… όχι;)
Ενα άλλο σημείο, που μου έκανε εντύπωση στην εν λόγω παράγραφο, ειναι εκείνο το «…μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που επικοινωνεί απ’ ευθείας με το λαό,χωρίς τη διαμεσολάβηση του κόμματος». -ΠΩΣ, διάολε,«επικοινωνεί απ’ ευθείας με το λαό» αυτή η κυβέρνηση, δεν το κατάλαβα. Αφού… δενεπικοινωνεί, ούτε καν με το κόμμα! Προφανώς, η κυβέρνηση επικοινωνείμόνο με τη διαμεσολάβηση των ΜΜΕ, δηλαδή των καναλιών (άντε, ας πούμε και του ιντερνέτ).
Άρα, δεν έχει νόημα και η γνωστή προσπάθεια πολλών Οργανώσεων Μελών να εκφράσουν προβληματισμούς και «τοποθετήσεις» από «τη βάση», που (δήθεν) «θα επηρεάσουν» την ηγεσία και/ή την κυβέρνηση…
[3]
Ο κυρ-Αλέκος
Ποτέ μου δεν συμπάθησα «πατρικές φιγούρες» στην πολιτική (και στη ζωή γενικότερα). Μία πασίγνωστη «πατρική φιγούρα» στον ΣΥΡΙΖΑ είναι κι οΑλέκος Φλαμπουράρης (Υπουργός Επικρατείας , γνωστός και σαν «μυστικο-σύμβουλος του Τσίπρα», στενός οικογενιακός φίλος, συνεργάτης του πατέρα του, κλπ.)
https://archive.today/I5naL#selection-993.0-993.231
[Ο Φλαμπουράρης] Υπογραμμίζει πως η Εξεταστική για το μνημόνιο θα γίνει για να μάθει ο κόσμος πώς μπήκε σε αυτό η Ελλάδα και σημειώνει: «Δεν θεωρώ ότι υπάρχει θέμα ποινικών ευθυνών. Εμένα τουλάχιστον ούτε περνούν από το μυαλό μου ποινικές ευθύνες».
Και το αριστερό site «ekdohi.gr» σχολιάζει:
Ποινικές ευθύνες δεν υπάρχουν ή το μεγάλο πλυντήριο σε λειτουργία… (14 Μαρτίου 2015)
Και τότε προς τι η εξεταστική; Μα, «για να μάθει ο κόσμος πώςμπήκε σε αυτό η Ελλάδα».
Για εγκυκλοπαιδικούς λόγους, δηλαδή…
Κι εμείς που νομίζαμε πως θα λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι… Κι εμείς που ελπίζαμε πως θα αποδοθούν και ποινικές ευθύνες…
Ποινικές ευθύνες δεν υπάρχουν, λέει ο υπουργός Επικρατείας.Ξεπλένοντας με τον πιο άγαρμπο και απροσχημάτιστο τρόποόλους αυτούς που μας οδήγησαν στην κοινωνική καταστροφή…
[4]
Πάρτε τώρα έναν αγέρωχο, ασυμβίβαστο (όπως πάντα) Περικλή Κοροβέση και… λασπώστε τον τώρα, κυρ-Αλέκοι και Σία. Καταλήγει:
«…Περιμέναμε λοιπόν από την κυβέρνηση της Αριστεράς-Ακροδεξιάς κάποια δήλωση για το χρέος. Δεν ακούσαμε τίποτα. Και μας αποστόμωσε ο Βαρουφάκης με το μέιλ στις 24 Φεβρουαρίου. «Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την κατηγορηματική τους δέσμευση να τηρήσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως». Με άλλα λόγια,κρατάμε όλες τις δεσμεύσεις Σαμαρά-Βενιζέλου και εισάγουμε ένα οργουελιανό λεξιλόγιο. Η τρόικα γίνεται «ομάδα των Βρυξελλών». Οι τοκογλύφοι που είναι υπεύθυνοι για τηνανθρωπιστική καταστροφή της Ελλάδας ονομάζονται πιαεταίροι. Αλλά αν η κυβέρνηση είναι εταίρος των αρπακτικών, τότε σημαίνει πως είναι εταίρος και στην καταστροφή της χώρας. Το έχουν σκεφτεί αυτό οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ;»
(«Το χρέος ποτέ δεν πεθαίνει«, 14-3-2015)
[5]
Η περίπτωση της Έλενας Παναρίτη
Οταν μιλάει η Παναρίτη στα κανάλια. νομίζω πως βλέπω… οντισιόνυποψήφιας ηθοποιού σε σήριαλ λίγο πριν απορριφτεί, ως ατάλαντη! :-)Απο πολιτική σκοπιά, πάρα πολλά μπορούμε να πούμε, για δαύτην (και θα επανέλθω δριμύτερα). Προς το παρόν… πάρτε ένα ολόσωστο παλιό άρθρο της Αυγής, που ξέθαψε η δημοσιογράφος Βασιλική Σιούτη:
https://archive.today/LNCJK
Ο «ύποπτος» ρόλος της κ. Παναρίτη… (ΑΥΓΗ 03.05.2012)
Η Έλενα Παναρίτη ήταν βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, γνωστή από όσα «πρόσφερε» στην «ανοικοδόμηση» της οικονομίας του Περού επί Φουτζιμόρι (ο οποίος σήμερα κατηγορείται για διαφθορά και ζει στην Ιαπωνία…). Γνωστή για τις μάλλον νεοφιλελεύθερες οικονομικές αντιλήψεις της, η Ελ. Παναρίτη άλλαξε «μέντορα» και από τον Γ. Παπανδρέου πήγε στον Αντ. Σαμαρά!
«Ο κ. Σαμαράς μου κάνει και εμένα εντύπωση, αλλά μου κάνει πολύ θετική εντύπωση», λέει (στο «Ράδιο 9″) και υποστηρίζει ότι «ο κ. Σαμαράς έχει κάνει μια πολύ σοβαρή αντιμετώπιση στη γραφειοκρατία και την έχει ξεκάθαρα δηλώσει ως κεντρικό σημείο των αλλαγών: Μία μικρή κυβέρνηση 15 -λέει- υπουργών και μία διαχείριση χαμηλών τριβών με χαμηλή γραφειοκρατία».
Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι πως η Ν.Δ. «μοιράζει» αυτή την συνέντευξη, θεωρώντας ότι την ενισχύει προεκλογικά, λες και πήρε «φλουρί κωνσταντινάτο». Προσωπικά, και με όλο τον σεβασμό στην κυρία και το όντως πλούσιο βιογραφικό της, θα σκεφτόμουν μήπως την έχει βάλει το ΠΑΣΟΚ. Αλλά η σημερινή ηγεσία της Ν.Δ. μπορεί και να την ανεβάσει στο μπαλκόνι του Ζαππείου!
omadeon
Νεο-Λουδίτες…
Τώρα τελευταία γκρινιάζει στο «Ράδιο Κόκκινο» ο Κώστας Αρβανίτηςγια την «ασυδοσία των σόσιαλ μήντια». (Με «σόσιαλ μήντια», προφανώς εννοεί το facebook και το twitter…)
Οι νέες «φόρμες εγγραφής» που στάλθηκαν λίγο πριν τις εκλογές (δηλαδή στο παρά πέντε) σε όλες τις Οργανώσεις Μελών του ΣΥΡΙΖΑ, περιείχαν ειδικούς χώρους για να γράψει κανείς το e-mail του και τους λογαριασμούς του σε facebook και twitter (αν υπάρχουν) χωρίς όμως κανένα χώρο για να γράψει κανείς το blog του, ή τη σελίδα του στο youtube, ή οποιαδήποτε άλλη δική του ιστοσελίδα. Γιατί αυτό; Ε, πολύ πιθανώς οι εγκέφαλοι του κόμματος (που οργάνωσαν την απογραφή μελών) θεώρησαν παντελώς ασήμαντη τη μπλογκόσφαιρα (!!), το youtube, καθώς και το σύνολο του διαδικτύου (!) έξω από τα πιασάρικα facebook και twitter! Αν δεν θεωρούνασήμαντα τα blogs και άλλα site, η μοναδική άλλη εξήγηση της παράλειψης είναι ότι νιώθουν άβολα στο διαδίκτυο, έξω από τα γνώριμα (σ’ αυτούς)facebook και twitter! Αυτή η νοοτροπία θυμίζει… λουόμενους που δεν ξέρουν κολύμπι και πλατσουρίζουν μονάχα στα ρηχά, εκεί που… πατώνουν! :-)Καθόλου τυχαία, το twitter και (ιδίως) το facebook πραγματικά μοιάζουν με «κολύμπι στα ρηχά», αφού… αν δεν ξέρεις «κολύμπι» στον πραγματικά ελεύθερο διάλογο, μπορείς να φορέσεις… «σωσίβιο», μπλοκάροντας όποιον δεν γουστάρεις, ή σβήνοντας όσα έγραψες (και μετάνιωσες γιατί σε εκθέτουν).[Να συμπληρώσω εδώ ότι (ναι μεν) υπάρχει «moderation» σε blogs και forums, αλλά εκεί ο διάλογος είναι δημόσιος και δεν μπορείς να εμποδίσεις κανέναν να τον δει ή να τον καταγράψει, ακόμη κι αν τον εμποδίσεις να σχολιάσει]
Προ ημερών, ένα… κατάπτυστο άρθρο στην «Αυγή»(!) θεμελίωσε και «θεωρητικά» την… περίεργη αυτή έχθρα προς τη διαδικτυακή κοινότητα,μια πολύ γνώριμη έχθρα που (σ’ εμάς τους βετεράνους του διαδικτύου) βρωμάει κρυφο-λουδιτισμό, ή (έστω) ανασφάλεια απέναντι στην κριτικήκαι στην πραγματική Ελευθερία του Λόγου που προσφέρει το διαδίκτυο. Σ’ αυτό το άρθρο, όμως, δεν θα αναφερθώ τώρα, διότι… έχασα το σύνδεσμο κάπου στο facebook, και πρέπει να ψάξω να τον ξαναβρώ! :-)
[2]
«Τουλάχιστον προσπαθήσαμε…»
Ο (συμπαθής και σε μένα) Στέλιος Ελληνιάδης έγραψε ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό άρθρο (εν μέρει αγόρευση σε συνεδρίαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ) που περιγράφει την προβληματική δομή του ΣΥΡΙΖΑ με τόση αφοπλιστική ειλικρίνεια, ώστε αρχικά με συνάρπασε και με ενθουσίασε. Λίγο αργότερα, όμως, έπεσα σε μία παράγραφό του που με προσγείωσε απότομα:
https://archive.today/pUoQ4#selection-939.0-939.990
Στέλιος Ελληνιάδης:
«….Κι έτσι φαίνεται ότι θα προχωρήσουμε. Με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που επικοινωνεί απ’ ευθείας με το λαό, χωρίς τη διαμεσολάβηση του κόμματος, που δίνει μάχες στο προσκήνιο,εκθέτει και εκτίθεται, διαπραγματεύεται και συγκρούεται, επιτίθεται και υποχωρεί, διακινδυνεύει και επιχειρεί. Δεν είναι τυχαίο ότιχρησιμοποιεί για αιχμή του δόρατος απέναντι στην ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, ένα κοσμοπολίτη, μοντέρνο, διαβασμένο, ενημερωμένο, ευφυή, πολύγλωσσο, μαχητικό και της δουλειάς, όχι του κομματικού σωλήνα, πολίτη. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτομάτως εξαφανίζονται όλα τα κενά και οι αδυναμίες μας. Αλλά, ακόμα κι αν αποτύχει η κυβέρνηση, ακόμα κι αν καεί ο Βαρουφάκης από την υπερέκθεση, θα αναγνωρίζεται τουλάχιστον ότι παίξαμε δυνατάκαι θαρραλέα, ότι αναδείξαμε διεθνώς το πρόβλημα της Ελλάδας, ότι παίξαμε ριψοκίνδυνα για το συμφέρον του τόπου, ότι ξεφύγαμε, έστωπρόσκαιρα, από το σεχταρισμό και το αποκούμπι της «αριστερής ορθότητας», στην οποία οι μηχανισμοί νιώθουν πιο άνετα και οικεία.»
Καλά ρε Στέλιο, ΣΟΒΑΡΟΛΟΓΕΙΣ?
ΤΙ να πρωτο-πεί κανείς;
Να… θαυμάσει την ειλικρίνεια, ή να οικτίρει την αφέλεια και τηβλακεία;
Η περίεργη ιδέα ότι «ακόμη κι αν αποτύχει» η κυβέρνηση, ή «ακόμα κι αν καεί ο Βαρουφάκης»… «θα αναγνωρίζεται τουλάχιστον ότι παίξαμε δυνατά και θαρραλέα» (κλπ. ) είναι ένα βλακώδες ψευτο-παρηγορητικό αυτο-λιβάνισμαπου δεν στέκει, παρά μόνο για γέλια.
Ρε σύντροφε… χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι, αν «ξεφύγετε πρόσκαιρα»! Αν ξεφύγετε (μόνο) «πρόσκαιρα», αυτό (θα) σημαίνει στην πράξη ότι ποτέ δεν ξεφύγατε! Κι αν… καταστρέψετε τη χώρα, στο τέλος, μη «ξεφεύγοντας»… απο τα μνημόνια (που δήθεν «καταργήσατε»), κανείς δεν θα σας απονείμειεύσημα, επειδή (τάχα) «προσπαθήσατε». Δεν είναι η κυβερνητική πολιτική… σχολικό διαγώνισμα, όπου «ακόμη και η προσπάθεια μετράει«, κερδίζοντας… βαθμούς πάνω από τη βάση!
Αυτή η παράγραφος αποδεικνύει και το γεγονός (που υποψιαζόμουν) ότι όλη η οικονομική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα περιορίζεται μόνο σε όσα κάνει οΒαρουφάκης. Κοντολογίς, πολιτική ΣΥΡΙΖΑ ίσον Βαρουφάκης. Δεν υπάρχεικαμμία συλλογικότητα σ’ αυτό, ούτε και η παραμικρή ιδέα για εναλλακτικές δράσεις, αν η πολιτική του Βαρουφάκη αποτύχει. Ο ίδιος ο Βαρουφάκης είναι ένα μέσο (και μάλιστα αναλώσιμο, αφού μπορεί και «να καεί») της πολιτικής του… ίδιου του Βαρουφάκη! Σε περίπτωση αποτυχίας (του), αυτή θα τη χρεωθούμε όλοι (ποιοί; -τώρα πια… όχι μόνο οι Συριζαίοι) και στο τέλος θα μείνουν μόνο οι… καλές αναμνήσεις, καθώς και «η αναγνώριση» (από ποιον;) ότι «παίξαμε δυνατά και θαρραλέα», αλλά στο τέλος… χάσαμε, σύντροφοι (έντιμα, προφανώς. Ή μήπως… όχι;)
Ενα άλλο σημείο, που μου έκανε εντύπωση στην εν λόγω παράγραφο, ειναι εκείνο το «…μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που επικοινωνεί απ’ ευθείας με το λαό,χωρίς τη διαμεσολάβηση του κόμματος». -ΠΩΣ, διάολε,«επικοινωνεί απ’ ευθείας με το λαό» αυτή η κυβέρνηση, δεν το κατάλαβα. Αφού… δενεπικοινωνεί, ούτε καν με το κόμμα! Προφανώς, η κυβέρνηση επικοινωνείμόνο με τη διαμεσολάβηση των ΜΜΕ, δηλαδή των καναλιών (άντε, ας πούμε και του ιντερνέτ).
Άρα, δεν έχει νόημα και η γνωστή προσπάθεια πολλών Οργανώσεων Μελών να εκφράσουν προβληματισμούς και «τοποθετήσεις» από «τη βάση», που (δήθεν) «θα επηρεάσουν» την ηγεσία και/ή την κυβέρνηση…
[3]
Ο κυρ-Αλέκος
Ποτέ μου δεν συμπάθησα «πατρικές φιγούρες» στην πολιτική (και στη ζωή γενικότερα). Μία πασίγνωστη «πατρική φιγούρα» στον ΣΥΡΙΖΑ είναι κι οΑλέκος Φλαμπουράρης (Υπουργός Επικρατείας , γνωστός και σαν «μυστικο-σύμβουλος του Τσίπρα», στενός οικογενιακός φίλος, συνεργάτης του πατέρα του, κλπ.)
https://archive.today/I5naL#selection-993.0-993.231
[Ο Φλαμπουράρης] Υπογραμμίζει πως η Εξεταστική για το μνημόνιο θα γίνει για να μάθει ο κόσμος πώς μπήκε σε αυτό η Ελλάδα και σημειώνει: «Δεν θεωρώ ότι υπάρχει θέμα ποινικών ευθυνών. Εμένα τουλάχιστον ούτε περνούν από το μυαλό μου ποινικές ευθύνες».
Και το αριστερό site «ekdohi.gr» σχολιάζει:
Ποινικές ευθύνες δεν υπάρχουν ή το μεγάλο πλυντήριο σε λειτουργία… (14 Μαρτίου 2015)
Και τότε προς τι η εξεταστική; Μα, «για να μάθει ο κόσμος πώςμπήκε σε αυτό η Ελλάδα».
Για εγκυκλοπαιδικούς λόγους, δηλαδή…
Κι εμείς που νομίζαμε πως θα λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι… Κι εμείς που ελπίζαμε πως θα αποδοθούν και ποινικές ευθύνες…
Ποινικές ευθύνες δεν υπάρχουν, λέει ο υπουργός Επικρατείας.Ξεπλένοντας με τον πιο άγαρμπο και απροσχημάτιστο τρόποόλους αυτούς που μας οδήγησαν στην κοινωνική καταστροφή…
[4]
Πάρτε τώρα έναν αγέρωχο, ασυμβίβαστο (όπως πάντα) Περικλή Κοροβέση και… λασπώστε τον τώρα, κυρ-Αλέκοι και Σία. Καταλήγει:
«…Περιμέναμε λοιπόν από την κυβέρνηση της Αριστεράς-Ακροδεξιάς κάποια δήλωση για το χρέος. Δεν ακούσαμε τίποτα. Και μας αποστόμωσε ο Βαρουφάκης με το μέιλ στις 24 Φεβρουαρίου. «Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την κατηγορηματική τους δέσμευση να τηρήσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές πλήρως και εγκαίρως». Με άλλα λόγια,κρατάμε όλες τις δεσμεύσεις Σαμαρά-Βενιζέλου και εισάγουμε ένα οργουελιανό λεξιλόγιο. Η τρόικα γίνεται «ομάδα των Βρυξελλών». Οι τοκογλύφοι που είναι υπεύθυνοι για τηνανθρωπιστική καταστροφή της Ελλάδας ονομάζονται πιαεταίροι. Αλλά αν η κυβέρνηση είναι εταίρος των αρπακτικών, τότε σημαίνει πως είναι εταίρος και στην καταστροφή της χώρας. Το έχουν σκεφτεί αυτό οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ;»
(«Το χρέος ποτέ δεν πεθαίνει«, 14-3-2015)
[5]
Η περίπτωση της Έλενας Παναρίτη
Οταν μιλάει η Παναρίτη στα κανάλια. νομίζω πως βλέπω… οντισιόνυποψήφιας ηθοποιού σε σήριαλ λίγο πριν απορριφτεί, ως ατάλαντη! :-)Απο πολιτική σκοπιά, πάρα πολλά μπορούμε να πούμε, για δαύτην (και θα επανέλθω δριμύτερα). Προς το παρόν… πάρτε ένα ολόσωστο παλιό άρθρο της Αυγής, που ξέθαψε η δημοσιογράφος Βασιλική Σιούτη:
https://archive.today/LNCJK
Ο «ύποπτος» ρόλος της κ. Παναρίτη… (ΑΥΓΗ 03.05.2012)
Η Έλενα Παναρίτη ήταν βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, γνωστή από όσα «πρόσφερε» στην «ανοικοδόμηση» της οικονομίας του Περού επί Φουτζιμόρι (ο οποίος σήμερα κατηγορείται για διαφθορά και ζει στην Ιαπωνία…). Γνωστή για τις μάλλον νεοφιλελεύθερες οικονομικές αντιλήψεις της, η Ελ. Παναρίτη άλλαξε «μέντορα» και από τον Γ. Παπανδρέου πήγε στον Αντ. Σαμαρά!
«Ο κ. Σαμαράς μου κάνει και εμένα εντύπωση, αλλά μου κάνει πολύ θετική εντύπωση», λέει (στο «Ράδιο 9″) και υποστηρίζει ότι «ο κ. Σαμαράς έχει κάνει μια πολύ σοβαρή αντιμετώπιση στη γραφειοκρατία και την έχει ξεκάθαρα δηλώσει ως κεντρικό σημείο των αλλαγών: Μία μικρή κυβέρνηση 15 -λέει- υπουργών και μία διαχείριση χαμηλών τριβών με χαμηλή γραφειοκρατία».
Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι πως η Ν.Δ. «μοιράζει» αυτή την συνέντευξη, θεωρώντας ότι την ενισχύει προεκλογικά, λες και πήρε «φλουρί κωνσταντινάτο». Προσωπικά, και με όλο τον σεβασμό στην κυρία και το όντως πλούσιο βιογραφικό της, θα σκεφτόμουν μήπως την έχει βάλει το ΠΑΣΟΚ. Αλλά η σημερινή ηγεσία της Ν.Δ. μπορεί και να την ανεβάσει στο μπαλκόνι του Ζαππείου!
omadeon
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
skaleadis