Η οικογένεια Tsarnaev, όπως πολλές οικογένειες από την Τσετσενία, ήταν μέρος της διασποράς που είχαν σκορπιστεί σε όλο τον κόσμο: την Τουρκία, τη Συρία, την Πολωνία και την Αυστρία, και, προφανώς, στη Μασαχουσέτη. 
Εκτοπισμένων πρώτα από τον Στάλιν, ο οποίος ήταν τόσο δύσπιστοι, όπως ήταν εκδικητικός, και στη συνέχεια οδηγείται από την τυφλή βία των δύο πολέμους μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, η σύγχρονη Τσετσένοι είναι άνθρωποι που ζουν εκτός της πατρίδας τους, όσο και μέσα σε αυτό . Πριν από 19-year-old Dzhokhar και 26-year-old Tamarlan (που απεικονίζεται ανωτέρω) κατέληξε στο Watertown, που ταξίδεψε μακριά, ψάχνοντας οδό οικεία σε πολλούς Τσετσένους, που διέρχεται από το Κιργιστάν, μια ορεινή χώρα στην Κεντρική Ασία, και το Νταγκεστάν, ένα μουσουλμανική δημοκρατία στη Ρωσία, η οποία συνορεύει με την Τσετσενία.
Πώς ήρθαν για να πυροδοτήσει μια σειρά από βόμβες στη γραμμή του τερματισμού του Μαραθωνίου της Βοστώνης είναι πλέον ζήτημα για τους ελεγκτές. Για το μεγαλύτερο μέρος, φαίνεται να έχουν παραμείνει, εκτός από την εξέλιξη της σύγκρουσης στο Βόρειο Καύκασο της Ρωσίας κατά την τελευταία δεκαετία. Αυτό που ξεκίνησε ως ένας πόλεμος των εθνικών αποσχιστικών τάσεων στην Τσετσενία στα μέσα της δεκαετίας του 1990 έχει μετάσταση σε μια ισλαμιστική ιδεολογία εξέγερση εξαπλώθηκε σε όλες τις άλλες δημοκρατίες της Ρωσικής Βόρειο Καύκασο: Ινγκουσετία, Καμπαρντίνο-Μπαλκαρία, και ιδίως στο Νταγκεστάν, όπου Dzhokhar παρακολούθησαν το σχολείο για ορισμένες χρόνια.
Κατά την τελευταία δεκαετία, οι πιο μετριοπαθείς, κοσμικά στοιχεία στην αρχική αντίσταση της Τσετσενίας είχαν σκόπιμα αγνοούνται από τη Μόσχα και παραγκωνισμένοι από περισσότερους μαχητές εξτρεμιστές. Η σημερινή σύγκρουση είναι μια λείανση εμφύλιος πόλεμος που τροφοδοτούνται σε ίσα μέρη από τις πιο βίαιες στελέχη του Salafi Ισλάμ και ένα τοξικό κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ δολοφονία εκδίκηση. Σε όλη του Βόρειου Καυκάσου, οι μαχητές μάχη της αστυνομίας που οργανώνονται σε jamaats , τοπικά κύτταρα, που κυμαίνονται στο μέγεθος και την πολυπλοκότητα από λίγες έφηβοι βλέποντας βίντεο Τζιχάντ στο σπίτι με το οργανωμένο και ιεραρχική πολιτοφυλακές.
Ένα κοκτέιλ από τη βία, τη φτώχεια, και σε ορισμένα μέρη, μια σχεδόν ολική κατάρρευση του κράτους, οδήγησε στην άνοδο του Salafism, ένα στέλεχος εξτρεμιστικές του πολιτικού Ισλάμ με ρίζες στη Σαουδική Αραβία. Αν μη τι άλλο, η αίσθηση της τάξης και της αυτο-οργάνωσης που προσφέρονται από Salafism προσφέρει μια εναλλακτική λύση για να είναι μια αδρανής θεατής της δικής ατυχία σας. Πολλοί σαλαφιστών στη Βόρειο Καύκασο είναι προς τα έξω ειρηνική, εάν εντελώς ανελεύθερο. Μιλούν θέλει να μείνει μόνη της να ζουν σε αυτόνομες κοινότητες που διέπονται από το νόμο της Σαρία? Τις πιο μαχητικές αυτοί που έφυγαν »στο δάσος» το όνειρο της δημιουργίας μιας παν-ισλαμικό Εμιράτο του Καυκάσου.
Οι περισσότεροι από αυτούς που ζουν στον Βόρειο Καύκασο πιάνονται κάπου στη μέση: ανάμεσα σε ένα διαρκώς φοβισμένοι κατάσταση που είναι δύσπιστοι όσον αφορά την ανεξάρτητη βάση εξουσίας, ακόμη και ειρηνική Salafism εκπροσωπεί και τους ισλαμιστές αντάρτες οι οποίοι, με απλά ζητώντας ένα πακέτο επιδέσμους ή ένα κομμάτι μπαγιάτικο ψωμί πριν επιστρέψουν στα βουνά, να τους κάνουμε ένα στόχο για την αστυνομία. Οι τοπικές αρχές αντέδρασαν με παρανοϊκό και αδιάκριτη καταστολής, αντιμετωπίζοντας κάθε σαλαφιστών ως εν δυνάμει τρομοκράτης. Η Μόσχα είναι σε μεγάλο βαθμό έξω από την ενέργεια και τις ιδέες? Η σύγκρουση μπορεί να έχουν περάσει σε μια κατάσταση intractability.
Στην ίδια την Τσετσενία, η περιοχή των δύο πολέμων και η ιστορική πατρίδα της οικογένειας Tsarnaev, έχει, τουλάχιστον στην επιφάνεια, έχουν ειρηνεύσει με την εκκεντρική και βάναυση κανόνα του Ραμζάν Καντίροφ, 36 της δημοκρατίας year-old πρόεδρος.Χρηματοδοτείται από τα δισεκατομμύρια δολάρια που αποστέλλονται από Μόσχα, Γκρόζνι έχει υποστεί μια εντυπωσιακή ανοικοδόμηση. Η πρωτεύουσα της Τσετσενίας τώρα διασχίζεται από μεγάλη βοτάνων λεωφόρους (ειδικά η κύρια οδική αρτηρία, που σήμερα ονομάζεται Prospect Πούτιν) και τις πηγές τόξα ψεκασμού νερού φωτίζεται από χρωματιστές λάμπες, καθιστώντας το ένα surreally ευχάριστο μέρος για να κάνετε μια βόλτα. Υπάρχει ένα φύσημα του Λας Βέγκας στον αέρα, κομμένο από τη μυρωδιά της Πιονγιάνγκ. Η άνοδος του κ. Καντίροφ έχει εξαπολύσει ένα ειρωνικό, αν όχι εφιαλτικό, σειρά εκδηλώσεων για τη Δημοκρατία: σε μια απελπισμένη ευκαιρίας για να αποκρούσει τους αυτονομιστές της δεκαετίας του 1990, το Κρεμλίνο επέτρεψε την Τσετσενία να γίνει ένα είδος αυτο-αποκλειστεί και ξένο έδαφος εκ των οποίων τα αρχικά αυτονομιστές θα μπορούσε μόνο να ονειρευτεί.
Παραμένει ασαφές πόσο από αυτή την ιστορία είχε να κάνει με τις βόμβες στη Βοστώνη. Το γεγονός ότι δύο νέοι άνδρες τσετσενικής καταγωγής διέπραξε μια πράξη της τρομοκρατίας δεν είναι το ίδιο με το να λέμε τσετσενική τρομοκρατία έχει έρθει σε Ηνωμένες Πολιτείες. Ο κ. Καντίροφ, συνήθως θεαματικά αναξιόπιστη στις εξαγγελίες του, μπορεί να έχουν πάρει περισσότερο ή λιγότερο δίκιο όταν πρότεινε μέσω του  λογαριασμού Instagram(προτιμώμενη μέθοδος επικοινωνίας του αυτές τις μέρες), ότι οι «ρίζες» της Dzhokhar και Tamarlan το "κακό" είναι καλύτερο να βρίσκονται σε Αμερική δεν Τσετσενία. Αν Doku Umarov, η ονομαστική επικεφαλής της μαχητικότητας Βόρειο Καύκασο, δήλωσε το 2007 ότι «όποιος πόλεμο των μισθών κατά του Ισλάμ και τους Μουσουλμάνους» είναι πιθανοί στόχοι, δεν έχουν τρομοκρατικές επιθέσεις στη Δύση έχουν συνδεθεί με την Τσετσενία ή Καύκασο μαχητές. Η ιστοσελίδα Kavkaz Center, το επιστόμιο για τους αντάρτες που δοξάζει κανόνα, οι πράξεις της τρομοκρατίας διεξάγεται από Βόρειο Καύκασο μαχητές, γίνονται προσπάθειες για να απαρνηθούν την Tsarnaev αδελφούς και αποστασιοποιήθηκε από την επίθεση της Βοστώνης. Μπορεί να είναι ότι ο μαραθώνιος σήμα βομβιστικές επιθέσεις, τουλάχιστον με τον ένα τρόπο, ο αλ-Κάιντα-ποίηση της αγωνιστικότητας Βόρειο Καύκασο: το Διαδίκτυο επιτρέπει σε οποιονδήποτε, οπουδήποτε για να βρει την τελική ώθηση της έμπνευσης και αιτιολόγηση σε έτοιμα ιδεολογία.
Στο τέλος, ό, τι διαστρεβλωμένη αίσθηση της αδικίας και η οργή που οδήγησε τα Tsarnaevs μπορεί να έχουν βρει απόλυτη σκανδάλη του στην υιοθετημένη πατρίδα τους περισσότερο από ό, τι εκείνο της μνήμης τους. Dzhokhar και Tamarlan είναι Τσετσενίας και μουσουλμάνων, αλλά είναι επίσης μετανάστες νέοι άνδρες, που αγωνίζεται με τη δική τους αίσθηση της απομόνωσης και την απογοήτευση. Η γλώσσα και τα μοτίβα της αγωνιστικότητας Καυκάσου μπορεί να λειτουργήσει ως ένα είδος αλοιφή, ωστόσο απεγνωσμένα, για ό, τι εξάρθρωση αισθάνθηκαν στην Αμερική. Ο θείος τους, ο οποίος ζει στο Μέριλαντ, κάλεσε τους αδελφούς «χαμένοι» οι οποίοι δεν ξέρουν τι να κάνουν για τον εαυτό τους στην Αμερική και έτσι έμειναν "μισεί όλους όσους έκαναν".
Και έτσι, στη Βοστώνη, η καλλιεργούμενη αίσθηση της αδικίας και αιτιολόγηση της Βόρειας μαχητών του Καυκάσου μπορεί να εγχυθεί με τα συναισθήματα της μοναξιάς και της εκδίκησης που βρέθηκαν στην αμερικανική άνδρες που διαπράττουν πράξεις βίας τρομακτική: μια περίπτωση " Μπεσλάν συναντά Columbine », με καταστροφικές αποτελέσματα. Εάν η Αλ-Κάιντα και της Αμερικής αρσενικό-οργής έχουν τίποτα το κοινό, είναι ότι και οι δύο προωθούν το είδος της αυτο-εμμονή μηδενισμό που μπορεί να έχει τραγικά αιματηρά αποτελέσματα. «Δεν έχω μια ενιαία Αμερικανός φίλος," Tamerlan είναι εισηγμένες όπως λέει σε ένα δοκίμιο φωτογραφιών που ακολούθησε τις φιλοδοξίες του ως ανταγωνιστική μπόξερ. «Εγώ δεν τα καταλαβαίνω." Τώρα είναι στην Αμερική αγωνίζονται να κατανοήσουν τα Tsarnaevs.
(Photo credit: AFP)