Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Υποκρισία, είπατε; Όχι βέβαια, απλά ο Μακρόν = Η μαριονέτα του 4ου Ράιχ


Μας έχουν μπερδέψει, λίγο, οι εγχώριοι «οπαδοί» του κου. Μακρόν. Ειδικά οι εξ αυτών γαλλομαθείς, που είχαν την ευχέρεια παρακολούθησης της τηλεμαχίας των δύο υποψηφίων, για την προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας, στο «πρωτότυπο», μάλλον είχαν διαφορετική πρόσληψη, από την παρουσία του «εκλεκτού» τους, αλλά και τη γενικότερη εικόνα της τηλεμαχίας.

Διακρίναμε δύο, χοντρικά, «σχολές σκέψης». Η μία, «ποντάρει» και αναδεικνύει την «ήρεμη δύναμη», ου μην αλλά και την ευγένεια του «αστού» κ. Μακρόν, απέναντι στην επιθετικότητα, τον πρωτογονισμό, αλλά και τη ροπή προς το ψέμα της αντιπάλου, στοιχεία, προφανώς, σύμφυτα με την ακραία ιδεολογία και αντιλήψεις, των οποίων είναι φορέας. Η άλλη «σχολή σκέψης», ωστόσο, είχε μια διαφορετική «ανάγνωση» διακρίνοντας στον κ. Μακρόν, μια, εκτός και πέρα από την «αστική αγωγή» του, επιθετικότητα, ή και μια «λαϊκή μαγκιά», απέναντι στην οποία η κ. Λε Πεν, κατά τη δική τους κρίση, εμφανίστηκε μάλλον αιφνιδιασμένη και αμυντική. Από αυτή την, διαμετρικά αντίθετη, προσέγγιση, μπορεί κανείς να διακρίνει και μια δυσκολία ακριβούς κατανόησης και ερμηνείας του «φαινομένου Λε Πεν», που ακόμη και στο σύνολο των δημοσκοπήσεων, που διακινούν τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, το ποσοστό της κινείται σταθερά, κοντά στο 40% ή και το υπερβαίνει ελαφρά.

Από την άλλη, όμως, πίσω από τη φαινομενική αντίφαση, διακρίνει κανείς την «οπαδική»-με όρους «θύρας 13»-αντίληψη των, εν Ελλάδι τουλάχιστον, υποστηρικτών του κου. Μακρόν. Διότι, αυτό που...
όντως προκύπτει και από τα επιλεγμένα αποσπάσματα, ο κ. Μακρόν, χρησιμοποίησε φράσεις όπως «λέτε ψέματα» ή «δεν ξέρετε τι σας γίνεται», που, στην οπτική ενός στοιχειωδώς αντικειμενικού παρατηρητή, θα σήμαινε ότι ο «αστός» πρώην υπουργός Οικονομίας, μάλλον διολισθαίνει σε ακρότητες, για τις οποίες κατηγορεί την αντίπαλό του. Η, σε μια άλλη εκδοχή, ότι, η χρησιμοποίηση τέτοιων εκφράσεων, εκτός του συνήθους λεξιλογίου και προφίλ του υποψήφιου προέδρου της Γαλλίας, δείχνει, μάλλον, αδυναμία διατύπωσης μιας συνεκτικής και πειστικής επιχειρηματολογίας, πολύ περισσότερο δε, μιας διακριτής πολιτικής και προγραμματικής πλατφόρμας. Το κενό, άλλωστε, αυτό, στο δημόσιο λόγο του επίδοξου προέδρου, έχει εντοπιστεί από όλους τους, στοιχειωδώς αντικειμενικούς παρατηρητές. Αυτό, όμως, είναι «πταίσμα», μπροστά στη συγκαταβατική στάση ή και ενθουσιώδη επιδοκιμασία, σε αυτό το επίπεδο και εκφορά λόγου, που, όταν προέρχεται από την κ. Λε Πεν, εμφανίζεται ως δηλωτικό της ακροδεξιάς ιδεολογίας του. Υποκρισία, είπατε;

ΛΕΥΤ. ΚΑΝΑΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

skaleadis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...