από τον Μάκη ΑνδρονόπουλοΤα δύο καλά νέα της ημέρας για την οικονομία της χώρας μπορεί να είναι καλά για την κυβέρνηση και την αγορά, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κατ΄ ανάγκη καλό και για τους πολλούς που χρωστάνε στην εφορία και τις τράπεζες. Η εκρηκτική αύξηση 19,33% που εμφάνισαν τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού τον Σεπτέμβριο και ξεπέρασαν τα 5,1 δισ. ευρώ έναντι στόχου 4,3 δισ. ευρώ, είναι είτε χρήση καρτών, είτε από τα μετρητά 20 δισ. ευρώ που είναι στα στρώματα. Δεν είναι από αυτούς που υποφέρουν και που αποτελούν το πραγματικό δημοσιονομικό και κοινωνικό πρόβλημα.
Η ευχάριστη έκπληξη της έκθεσης του ΔΝΤ World Economic Outlook που λέει ότι φέτος το πραγματικό ΑΕΠ θα κλείσει με θετικό πρόσημο 0,1% του ΑΕΠ (το τέταρτο τρίμηνο θα κλείσει με ανάπτυξη 0,7%), αλλά και ότι το 2017 η ανάπτυξη θα φτάσει το 2,8% του ΑΕΠ, χωρίς αμφιβολία αφορά τα μεγάλα έργα που έχουν ξεκινήσει και αυτό είναι πολύ καλό. Αλλά δεν λύνει το πρόβλημα.
Αυτά είναι θετικά μηνύματα που όμως δεν ανακόπτουν την χιονοστιβάδα που έρχεται. Είναι ένας αγώνας δρόμου. Είναι ένας αλγόριθμος που περιέχει το καλό και το κακό σενάριο. Τα νούμερα δεν έχουν ακόμη μπει στον μαθηματικό τύπο, υπάρχουν αβεβαιότητες, υπάρχουν ελπίδες. Όπως είπε και η κα Ντέλια Βελκουλέσκου δεν έχουν ολοκληρωθεί οι υπολογισμοί. Εκείνο που μας αφορά είναι η συναίσθηση των οριακών καταστάσεων που ζούμε και τα πολιτικά αδιέξοδα της χώρας.
Ακολουθούν τρία κείμενα που δημοσιεύθηκαν στο protagon.gr που αφορούν στις ενδοσυριζαίϊκες ζημώσεις.
Το φιλμ νουάρ με τους εφιάλτες του Τσίπρα
Τι βλέπει στον ύπνο του – Η συγκυρία του τρόμου - Το ΔΝΤ και ο «καγκελάριος» κύριος Σόιμπλε – Η 4η ανακεφαλαιοποίηση και το 4ο μνημόνιο – Η καβάτζα του πλεονάσματος και το πλαν μπι
Θα περιμένει το ΔΝΤ άλλους δώδεκα μήνες για να γίνουν οι γερμανικές εκλογές και να αποφασίσει το Βερολίνο τι θα κάνει με τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους; … ή θα εγκαταλείψει οριστικά το ελληνικό project (από το οποίο απέχει εδώ και 14 μήνες);That’s the question που θα ΄λεγε και ο Σακεσπήρος.
Διότι, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν ξεκαθάριζε προ ημερών στην Ουάσιγκτον πως «το ΔΝΤ έχει κανόνες. Δεν θα αλλάξουμε τους κανόνες του για την Ελλάδα (ΣΣ:λες και δεν το έκαναν). Η Γερμανία θα αποφασίσει αν θέλει την επιστροφή μας στο πρόγραμμα ή όχι». Και για όσους δεν κατάλαβαν, ένας άλλος αξιωματούχος του ΔΝΤ διευκρίνισε «ή θα πρέπει να γίνει ελάφρυνση του χρέους ώστε να μπορεί να επιστρέψει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα ή η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ θα πρέπει να πείσει το γερμανικό κοινοβούλιο ότι η παρουσία του δεν είναι απαραίτητη».
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προφανώς το έχει ρίξει στη μεταφυσική για να σώσει την παρτίδα (και την πατρίδα ενδεχομένως), διότι ο μόνιμος εφιάλτης που τον ξυπνάει τα βράδια είναι ένας κύριος Σόιμπλε καγκελάριος!... που κρατάει ένα «κόφτη» στο χέρι και πλησιάζει απειλητικά. Γυρίζει πλευρό και βλέπει τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να του κουνάνε το δάκτυλο και να του λένε πως δεν ψηφίζουν άλλες περικοπές. Ξαναγυρίζει και βλέπει τη δημοσκόπηση της «Αυγής» που λέει ότι το 36% κρίνει ότι μία κυβέρνηση της ΝΔ θα ήταν η καταλληλότερη για τη χώρα, ενώ μόλις το 14% απάντησε ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το 90% δηλώνουν δυσαρεστημένοι από τη λειτουργία της κυβέρνησης και το 85% να εκτιμά ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, το 80% δηλώνει δυσαρεστημένο και με τη λειτουργία της αντιπολίτευσης. Εκεί ξύπνησε κάθιδρος, διότι αυτά δεν τα λέει ο Θεοδωρικάκος.
Αυτό είναι! … το 80% δυσαρεστημένο με την αντιπολίτευση… αυτή είναι η μόνη του ελπίδα, η αντιπολίτευση!... Έφτιαξε καφέ και πήρε τις κυριακάτικες εφημερίδες. Δύο εκατ. πολίτες όμηροι των φόρων και των δανείων!... Δύο δισ. ευρώ νέοι φόροι το 2017!... Εθνομηδενισμός, κατά της ορθόδοξης πίστης, της ιστορικής μνήμης, της ελληνικότητας!... και το χειρότερο, ένα ρεπορτάζ για τις επαφές που είχε στην Ουάσιγκτον με τους επικεφαλής των Hedge Funds το οποίο μετέφερε δήλωση επενδυτή: «ο Τσίπρας έλεγε όλα τα σωστά, αλλά δεν έπειθε»… Και πώς να πείσει να συμμετάσχουν στην 4η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που θα χρειαστεί μέσα στο 17, όταν οι επενδυτές έχουν χάσει το 50% των κεφαλαίων τους από την 3η; Μάλλον θα χρειαστεί 4ο μνημόνιο!... Δεν βγαίνει αυτή η ιστορία, πρέπει να κουρευτεί το χρέος για να αλλάξει το κλίμα, μέσα και έξω. Υπομονή!... Να φτάσουμε μέχρι την Πρωτοχρονιά, να δούμε τι θα κάνει η Κριστίν.
Πάντως, αν ζορίσουν τα πράγματα, έχουμε και plan B. Ο κόσμος δεν αντέχει, άρχισαν και οι πλειστηριασμοί. Θα τα ρίξουμε όλα στον Σόιμπλε και σία. Μια «μετωπική με το Βερολίνο» μπορεί να καταστεί αναπόφευκτη. Για καλό και για κακό, δεν πειράζει να κρατηθούν λίγο οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και οι εξοφλήσεις ιδιωτών. Να φτιάξουμε μια κάβα, ένα πρωτογενές πλεόνασμα, 3, 756 δισ. ευρώ στο 8μηνο…και βλέπουμε.
Ψυχραιμία. Ευτυχώς που ο Μητσοτάκης πρότεινε τη συζήτηση για τη διαπλοκή. Είναι και ο καλός άγγελος, ο Στουρνάρας που αποκάλυψε στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής πως η πλαστογραφία του ελλείμματος (6,3% το ΄98 και 5,8% το ΄99) από τον Σημίτη κόστισε 20 δισ. ευρώ για να το εμφανίσει 3,5%. Λες να υπάρχει Θεός; … να πάρω τον Ιερώνυμο… Α! να δω λίγο και τα πρόσωπα του ανασχηματισμού.
Ο διπολισμός του Αλ. Τσίπρα και η συνταγματική αναθεώρηση
Το σύνταγμα στο επίκεντρο των επόμενων εκλογών – Μεγαλοϊδεατισμοί και τακτικισμοί
Γιατί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας απέφυγε οιαδήποτε αναφορά στην αναθεώρηση του συντάγματος τόσο κατά την ομιλία του στην 81η ΔΕΘ (που αποτελεί την ελληνική εκδοχή του state of the Union), όσο και στην συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ όπου έβαλε την ατζέντα του 2ου Συνεδρίου του κόμματος; Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, η απάντηση είναι πως η συνταγματική αναθεώρηση θα αποτελέσει την αφορμή για πρόωρες εκλογές και θα είναι το επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Επιπροσθέτως, η αναθεώρηση θα επιχειρηθεί να είναι το πιο βαθύ αποτύπωμα της αριστεράς στο ελληνικό μέλλον.
Ως εκ τούτου, ο Αλ. Τσίπρας κρατάει χαμηλά προς το παρόν το θέμα της συνταγματικής αναθεώρησης, δεδομένου ότι βαδίζει σε κινούμενη άμμο (αβεβαιότητα για το ιταλικό δημοψήφισμα, τρόμος για το ουγγρικό, πολιτικές εξελίξεις στη Γερμανία, αγωνία για το ΔΝΤ κ.ο.κ.). Βέβαια, στις 25 Ιουλίου όταν ο Αλ. Τσίπρας ανακοίνωσε τις προθέσεις του για την αναθεώρηση υποσχέθηκε ότι τον Σεπτέμβριο θα ανακοίνωνε τη σύνθεση μιας οργανωτικής επιτροπής που θα αναλάμβανε την διεξαγωγή μιας πλατιάς, ανοιχτής διαδικασίας διαλόγου σε πανεθνική κλίμακα. Φαίνεται πως το οργανωτικό σχέδιο του διαλόγου δεν είναι έτοιμο ή περιλαμβάνει πολλές αβεβαιότητες, οπότε ίσως κρίθηκε σκόπιμο να καθυστερήσει. Του έπεσαν άλλωστε και πολλά τον Σεπτέμβριο, συνεπώς μπορεί να πάει λίγο αργότερα το όλο εγχείρημα μέχρι να βρεθεί και ο επικεφαλής της Επιτροπής που θα πιστεύει στην διαδικασία και στην εμπλοκή του λαϊκού παράγοντα.
Το πολιτικό ερώτημα είναι εάν ο ανοιχτός διάλογος αποτελεί ένα bypass για μία ριζική αναθεώρηση στα όρια ενός νέου συντάγματος ή θα είναι η λεοντή της συνταγματοποίησης μνημονιακών υποχρεώσεων (πρόσφατη σχετική καταγγελία του ευρωβουλευτή Νίκου Χουντή) ή απλώς μια συνήθης πολιτική γυμναστική στην οποία τακτικά η αριστερά επιδίδεται;
Ως γνωστόν, το σύνταγμα δεν αλλάζει, μόνο αναθεωρείται μετά παρέλευση 5ετίας από την προηγούμενη αναθεώρηση και είναι μια διαδικασία που περιορίζεται εντός της Βουλής. Η παρούσα Βουλή θα αποφασίσει ποια άρθρα θα αναθεωρηθούν και η επόμενη (μετά τις εκλογές) θα ψηφίσει το περιεχόμενο των αλλαγών. Όλα δείχνουν πως η συζήτηση σε επίπεδο κομμάτων θα περιοριστεί στον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, στην ευθύνη των υπουργών, στο άρθρο 16 για την παιδεία, ίσως για τον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας. Άλλωστε, οι περισσότεροι συνταγματολόγοι όλων των αποχρώσεων -χωρίς να το λένε- είναι αντίθετοι με μια βαθιά αναθεώρηση.
Ως αντιπολίτευση ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ (μαζί τότε με τη ΛΑΕ) θεωρούσαν ότι η χρεοκοπία της χώρας από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τα μνημόνια έκαναν το σύνταγμα κουρέλι και έδειχναν να επιθυμούν μια ριζική συνταγματική αλλαγή με την εμπλοκή του λαού. Ως κυβέρνηση επιχείρησε με την ιδέα ενός δημοψηφίσματος να δημιουργηθούν οι νομικές προϋποθέσεις για μια συνταγματική αλλαγή, στο πρότυπο της αλλαγής του μεταπολιτευτικού συντάγματος που στηρίχθηκε στο δημοψήφισμα κατάργησης της βασιλείας και οδήγησε στην αλλαγή του πολιτεύματος. Ο σάλος που ξεσηκώθηκε από το σύστημα και τους συνταγματολόγους, υποχρέωσαν τον Αλ. Τσίπρα να υποχωρήσει στη γραμμή του ανοιχτού κοινωνικού διαλόγου που θα καταλήξει σε μια έκθεση συμβουλευτικού χαρακτήρα προς τα κόμματα. Χωρίς να αποκλείει κάποια επιμέρους δημοψηφίσματα, πχ για την Εκκλησία ή την απελευθέρωση της παιδείας… ώστε να μην χρεωθεί πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ τον συντηρητισμό ή τον φιλελευθερισμό των μαζών.
Οι πέντε άξονες αναθεώρησης που ο πρωθυπουργός προσδιόρισε τον Ιούλιο δείχνουν μεγάλη απόσταση από τις πάλι ποτέ αντιπολιτευτικές του θέσεις. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι ο Αλ. Τσίπρας από ριζοσπάστης υποχρεώθηκε να γίνει ρεαλιστής και στη συνέχεια συστημικός πρωθυπουργός, ενώ ορισμένοι στο κόμμα του φοβούνται μην γίνει και συντηρητικός.
Αυτό που θεωρείται σίγουρο είναι πως διακατέχεται από ένα διπολισμό που έχει αναφορά τόσο σε μια πρόθεση ριζοσπαστικής διεύρυνσης της λαϊκής παρέμβασης, όσο και σε ένα εξουσιαστικό συντηρητισμό που σχετίζεται με την ουσιαστική διατήρηση της διάκρισης των εξουσιών στο τρέχον επίπεδο, όσο και με το ενδεχόμενο η λαϊκή εμπλοκή στην αναθεώρηση να γυρίσει μπούμερανγκ στην συριζαίϊκη εξουσία. Εκεί άλλωστε, στα υπό αναθεώρηση άρθρα, μπορεί να παιχτεί και η συμμαχία με τους ΑΝΕΛ, σύμφωνα με ορισμένους παρατηρητές.
Αν και είναι νωρίς για να εκτιμήσουμε τις πραγματικές προθέσεις και τις αναθεωρητικές δυνατότητες της κυβέρνησης, είναι σαφές πως τα διλήμματα είναι μεγάλα και μάλλον δεν είναι ακόμη ξεκάθαρα, πολιτικά, ιδεολογικά και τακτικά στο μυαλό του πρωθυπουργού.
Πόλεμος γενεών στην κυβέρνηση πίσω από την κόντρα Μαξίμου-Δραγασάκη
Οι λυκοφιλίες, οι μπουνιές κάτω από το τραπέζι, τα πιθανά «ατυχήματα» και ο ανασχηματισμός
Η ένταση που ήρθε την επιφάνεια μεταξύ Μαξίμου και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη για την υπόθεση του χρέους αποτελεί την κορυφή ενός παγόβουνου που κρύβει ένα χρόνιο υπόγειο πόλεμο γενεών στην κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ των 40ρηδων και της παλιάς φρουράς, μεταξύ των συγκρουσιακών και των συντηρητικών.
Ο υπόγειος πόλεμος αυτός αναδύεται εξ αιτίας των δραματικών προβλημάτων της οικονομίας, του νέου γύρου διαπραγμάτευσης με την τρόικα, ορισμένων λανθασμένων κυβερνητικών χειρισμών, καθώς και από τον κίνδυνο ενός «ατυχήματος» που ελλοχεύει στην υπόθεση της αδειοδότησης των καναλιών. Υπάρχουν πολλές αφορμές γι΄ αυτή την αντιπαράθεση, αλλά τα κύρια πεδία αναμέτρησης σε αυτή τη φάση είναι τα «κόκκινα δάνεια», η κατάληξη του διαγωνισμού τηςTV και ο ανασχηματισμός.
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει πεισθεί πως μετά τις γερμανικές εκλογές το ζήτημα του ελληνικού χρέους θα αντιμετωπισθεί με περαιτέρω σκληρότητα είτε παραμείνει στην εξουσία ο παρόν συνασπισμός είτε εμπλουτισθεί με ultra δεξιές ενισχύσεις, τους ανακάμπτοντες Ελεύθερους Δημοκράτες (FDP) που φιλοδοξούν να λειτουργήσουν ως δεξαμενή διαφυγής από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα και να επανέλθουν στη Βουλή. Γι΄ αυτό και πιέζει για λύση εδώ και τώρα και έχει χτίσει μια ολόκληρη στρατηγική που έχει και το εσωτερικό πολιτικό της σκέλος. Δηλαδή αν του κάτσει, σκέφτεται σοβαρά τις πρόωρες εκλογές. Γι΄ αυτό και η φράση του Γιάννη Δραγασάκη στην Υποεπιτροπή της Βουλής για το Χρέος «ακόμα και να έρθουν πολύ ευνοϊκά τα πράγματα, μιλάμε για μια διαδικασία που εξ ορισμού πάει και πέρα από το 2018» εκνεύρισε το Μαξίμου, διότι είναι εκτός στρατηγικής.
Βέβαια, το γεγονός ότι ο «ρεαλιστής» κ. Δραγασάκης έχει άλλη οικονομική ατζέντα και μεγάλες φιλοδοξίες είναι γνωστό τόσο εντός της κυβέρνησης, όσο και στο κόμμα. Αυτό είναι γνωστό από την περίοδο Βαρουφάκη, «τον οποίον “έφαγε” από κοινού με τον Παππά». Όμως, οι λυκοφιλίες στην πολιτική είναι λυκοφιλίες και ανεξάρτητα από το αν ο Νίκος Παππάς στήριξε τον κ. Δραγασάκη στις αρχές Αυγούστου στην κόντρα με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιαν. Στουρνάρα για τα capitalcontrols ώστε να φύγει από την εικόνα ο πρωθυπουργός, η κόντρα των γενεών μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ σχηματοποιείται στα πρόσωπά τους. Οι 40αρηδες φορτώνουν στον αντιπρόεδρο την «γκάφα ολκής» της 3ης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών που τους δημιουργεί τώρα μεγάλα προβλήματα τόσο με τις νέες διοικήσεις που πρέπει να αναλάβουν, όσο και με την διαπραγμάτευση των «κόκκινων δανείων» με την τρόικα. Οι 40αρηδες τον θεωρούν συντηρητικό, ότι έχει δικιά του πολιτική ατζέντα και ψάχνουν συνεχώς ευκαιρίες για να οδηγήσουν τα πράγματα σε μια τελική αναμέτρηση με όλη την παλιά φρουρά.
Η αναποδιά είναι πως ο ισχυρός 40άρης και πολιτικός bodyguard του πρωθυπουργού Νίκος Παππάς έχει πάρει πάνω του την υπόθεση της αδειοδότησης των καναλιών που κινδυνεύει να γίνει μια επικίνδυνη πολιτική φούσκα, είτε εάν βγάλει τον νόμο αντισυνταγματικό το ΣτΕ, είτε εάν κάποιος ή κάποιοι από τους υπερθεματιστές δεν βρουν τα λεφτά, είτε ακόμη τα χωρίς άδεια κανάλια εκπέμπουν πανελλαδικά μέσω Nova και OTETV. Ο Αλ. Τσίπρας φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει ότι κρατάει μια φούσκα, γι΄ αυτό εμφανίστηκε εξαιρετικά εκνευρισμένος στην συνέντευξη της ΔΕΘ με την δημοσιογράφο Ευ. Τσικρίκα του Alpha και τελικά ξέσπασε στον Παππά με την ατάκα «αν δείτε τον κ. Παππά να του πείτε ότι δεν αποφασίζει αυτός για τον ανασχηματισμό».
Ο Αλ. Τσίπρας είχε στο μυαλό του ένα ανασχηματισμό με άρωμα ανανέωσης που θα σηματοδοτούσε μια σαφή στροφή προς την ανάπτυξη. Τώρα με όλα αυτά πρέπει να περιμένει μέχρι να έρθουν τα λεφτά της δόσης και κυρίως τα λεφτά των 4 υπερθεματιστών. Διότι, όπως λένε παράγοντες της αγοράς, μπορεί το καρτέλ των διεκδικητών να μπλοκαρίστηκε από τις πρωτοφανείς διαδικασίες του διαγωνισμού, αλλά μπορεί να δημιουργηθεί άτυπα κατά την πληρωμή ή μη της άδειας. Ήδη οι 4 απαίτησαν πρώτα να βγει η απόφαση του ΣτΕ… Από την άλλη, στην αγορά δυσκολεύονται να πιστέψουν πως ο Μαρινάκης θα πληρώσει διπλά από τον Αλαφούζο… Συνεπώς, οιαδήποτε σκέψη για ανασχηματισμό και την κατεύθυνσή του θα κάνει ο κ. Τσίπρας μετά την κατάληξη της υπόθεσης των καναλιών. Ο πόλεμος συνεχίζεται με μπουνιές κάτω από το τραπέζι…
Δημοσιεύτηκε από τον χρήστη Makis Andronopoulos
