Ἐρωτῶ: - Εἶναι κήρυγμα σκοταδισμοῦ ποὺ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προτείνει νὰ γίνει δημοψήφισμα, προκειμένου νὰ ζητηθεῖ ἡ γνώμη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιὰ τὶς σχέσεις Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας;
- Μήπως δὲν εἶναι ἀλήθεια, ὅτι αὐτὴ ἡ γνωστὴ θεωρία τοῦ κουμμουνισμοῦ, στὴν πραγματικότητα ἐξελίχθηκε -μεταξὺ ἄλλων- καὶ σὲ σφαγὲς καὶ διωγμὸ κατὰ τῶν ὀρθόδοξων χριστιανῶν;
- Μήπως δὲν εἶναι ἀλήθεια, ὅτι οἱ ἀντιλήψεις περὶ χωρισμοῦ κράτους – Ἐκκλησίας «γεννήθηκαν» κάτω ἀπὸ ἕνα, ὅπως φαίνεται τελικά, κεκαλυμμένο μισαλλόδοξο, ἀντορθόδοξο λαϊκιστικὸ πνεῦμα, ποὺ χαρακτήριζε τὸν περασμένο αἰώνα καὶ ἀποκλίνει ἀπὸ τὶς σύγχρονες πολιτειακὲς καὶ θρησκευτικὲς ἀντιλήψεις;
- Μήπως δὲν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἐπιχειρεῖται ἀλλοίωση τῆς ὀρθοδόξου πιστεῶς μᾶς μέσω τῶν ἀλλαγῶν στὰ θρησκευτικά;
Ἃς δοῦμε ὅμως τί ἀκριβῶς δήλωσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος:
«Μιλοῦν γιὰ χωρισμὸ Ἐκκλησίας καὶ Κράτους, ἐπικαλούμενοι δῆθεν προοδευτικὰ συνθήματα». Τὰ κόμματα τῆς Ἀριστερᾶς, μὲ τὴ γνωστὴ φιλοσοφικὸ-κοινωνικὴ βιοκοσμοθεωρία τοῦ κομμουνιστικοῦ κοσμοειδώλου, ὅπως γνώρισε τὸν....
χωρισμὸ αὐτὸ ὁ καταρρεύσας ὑπαρκτὸς σοσιαλισμὸς στὸ ἀνατολικὸ μπλόκ, ποὺ στὴν οὐσία ἦταν ὁ διωγμὸς τῆς θρησκευτικῆς πίστεως, ἐλαύνονται ἀπὸ ἀποτυχημένα ἀθεϊστικὰ ἰδεολογήματα καὶ συναντῶνται μὲ τὰ ὑπόλοιπα κόμματα τοῦ νεοφιλελεύθερου χώρου κάτω ἀπὸ τὶς ντιρεκτίβες τῆς νέας ἐποχῆς καὶ τῆς νέας τάξεως. Μιλοῦν γιὰ χωρισμὸ Ἐκκλησίας καὶ Κράτους, ἐπικαλούμενοι δῆθεν προοδευτικὰ συνθήματα!. Οἱ ἀντιλήψεις, ὅμως, περὶ χωρισμοῦ εἶναι τοῦ περασμένου αἰώνα, ποὺ γεννήθηκαν κάτω ἀπὸ μισαλλόδοξο ἀντιθρησκευτικὸ καὶ ἀντικληρικαλιστικὸ λαϊκιστικὸ πνεῦμα ποὺ δὲν συμβιβάζεται μὲ τὶς σημερινὲς πολιτειακὲς καὶ θρησκευτικὲς ἀντιλήψεις», εἶπε χαρακτηριστικὰ ὁ κ. Ἱερώνυμος.
Καὶ πρόσθεσε μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση:
«Ἡ προσωπική μου ἄποψη εἶναι ὅτι ἡ Πολιτεία οὔτε θέλει ἀλλὰ οὔτε μπορεῖ, πράγματι, νὰ χωριστεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μὲ ὅρους κοινωνίας, ὅπως δὲν μπορεῖ νὰ χωρισθεῖ ἀπὸ ὁποιαδήποτε "γνωστὴ θρησκεία"!. Ἡ Πολιτεία, ἐὰν τὸ θελήσει, καὶ ἔχει τὴ συγκατάθεση αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, ἃς τὸ ἐπιχειρήσει τηρώντας, βεβαίως τὶς ὑποχρεώσεις ποὺ ἔχει ἀναλάβει ἔναντί τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὶς σχετικὲς συμβάσεις».
«Ἡ Ἐκκλησία δὲν χωρίζεται ἀπὸ τὰ παιδιά Της», ὑπογράμμισε, «γιατί οἱ σχέσεις Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας, οὔτε εἶναι, οὔτε μπορεῖ νὰ εἶναι μία προσωπικὴ ἢ ἰδεολογικὴ ὑπόθεση ἐργασίας, ἀλλὰ εἶναι ὑπόθεση ἑνὸς λαοῦ».
Ἀναφέρθηκε μάλιστα διεξοδικὰ καὶ στὴν τεράστια διαχρονικὴ προσφορὰ τῆς Ἐκκλησίας πρὸς τὸ Ἔθνος καὶ τὴ διάθεση τοῦ μεγαλύτερου τμήματος τῆς περιουσίας Της στὶς κρισιμότερες στιγμὲς τῆς πορείας του, ἀλλὰ καί, στὴν, ἐξαιτίας αὐτῆς τῆς διάθεσης, συμβατικὴ ὑποχρέωση τῆς Πολιτείας γιὰ τὴ μισθοδοσία τοῦ κλήρου.
Μήπως τελικὰ ἡ «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» εἶναι αὐτὴ ποὺ διακατέχεται ἀπὸ μισαλλόδοξο, σκοταδιστικό, ἀντορθόδοξο καὶ ἀντιχριστιανικὸ λαϊκίστικο πνεῦμα καὶ ὄχι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος;
Συμεὼν Σκαρμοῦτσος
