Ο αντισυστημικός υποψήφιος Ντόναλντ Τραμπ – Τάσεις αυτοκάθαρσης στην Ουάσιγκτον από τους διεφθαρμένους λομπίστες - Πόσο συμφέρει η ελληνική πρόσδεση με τους Κλίντοντου Μάκη Ανδρονόπουλου
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι Κλίντον διαθέτουν μια κρυφή γοητεία, η οποία έγκειται στην ισχύ τους και στην διείσδυση που διαθέτουν στο αμερικάνικο πολιτικό, τραπεζικό και οικονομικό σύστημα.
Ο ίδιος ο Μπιλ Κλίντον καταγοήτευσε άνδρες και κυρίως γυναίκες, όταν ήρθε και μίλησε ως πρόεδρος των ΗΠΑ στο Ιντερκοντινένταλ των Αθηνών πριν πολλά χρόνια. Βέβαια, μπορεί η ελληνική πραγματικότητα να ήταν πάντα πιο κοντά στο Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά με τους Κλίντον δημιουργήθηκε μια ιδιαίτερη πρόσδεση η οποία δεν έχει αποδώσει θετικό πολιτικό λογαριασμό για τον ελληνισμό (ΣΣ: το Κυπριακό και μόνο αρκεί για του λόγου το αληθές).
Από την άλλη, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα αν τον Νοέμβριο θα εκλεγεί ο Ντόναλντ Τράμπ ή η Χίλαρι Κλίντον στην προεδρία των ΗΠΑ. Το σενάριο της περίπτωσης Αλ Γκορ που πήρε περισσότερους ψήφους από τον Μπους και τελικά έχασε γιατί πήρε λιγότερους εκλέκτορες, είναι αμφίβολο εάν μπορεί να επαναληφθεί όπως ισχυρίζονται καλά πληροφορημένες πηγές.
Ο Τραμπ προσεγγίζει πλέον με επιτυχία τις μάζες των μαύρων ψηφοφόρων με το επιχείρημα ότι τις δουλειές που διεκδικούν τις παίρνουν οι μετανάστες. Η έντονη προσωπική αντίδραση του προέδρου Ομπάμα σε αυτή την τακτική του Τραμπ είναι ενδεικτική της επιτυχίας της. Μπορεί οι γκάφες του Τραμπ να συνεχίζονται, όπως η παραδοχή πως δεν πληρώνει φόρους γιατί είναι πιο έξυπνος, αλλά πετάει και βεγγαλικά που «πιάνουν» στον κόσμο: «Να τελειώνουμε με την διαφθορά των Κλίντον!»…
Είναι πια σαφές ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εκφράζει το κύμα της «αντιπολιτικής» (που σαρώνει όλες τις δυτικές χώρες), κόντρα στη διαφθορά και τη διαπλοκή της Ουάσιγκτον που φορτώνεται η κυρία Κλίντον. Δηλαδή, το κύμα δυσαρέσκειας προς τους παραδοσιακούς πολιτικούς που ευθύνονται για την φτωχοποίηση των μεσαίων στρωμάτων και το οποίο προσλαμβάνει διαστάσεις και εκφράζεται πολιτικά με διάφορους τρόπους. Η καμπάνια του Σάντερς ήταν μία ακόμη έκφανση της αντιπολιτικής. Πολιτικοί παρατηρητές, πάντως, εκφράζουν φόβους πως οι συνεχείς δηλώσεις επωνύμων κατά του Τραμπ μπορεί να φέρουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα.
Κι αυτό φάνηκε έντονα στο πρώτο ντιμπέιτ. Ενώ η κα Κλίντον έκανε μια πραγματικά προεδρική εμφάνιση αποδεικνύοντας την ευφυΐα και την πολιτική της εμπειρία, ο Τραμπ τόνισε όλα τα αντισυστημικά και αντιπολιτικά του χαρακτηριστικά υπενθυμίζοντας την ύποπτη εμπλοκή της αντιπάλου του με το σύστημα. Η Χίλαρι Κλίντον κέρδισε τις εντυπώσεις, αλλά ο Τραμπ τα κοινωνικά δίκτυα, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές. Και φαίνεται να επιμένει σε αυτή την επιθετική αντιπολιτική ρητορική.
Ανεξάρτητα πάντως από την «αντιπολιτική» του κ. Τραμπ, ήδη στην Ουάσιγκτον και στη Νέα Υόρκη επιχειρείται μέσω της δικαιοσύνης και άλλων θεσμών να περιοριστεί η παρεμβατικότητα στο σύστημα των facilitators (διευκολυνόντων) και των lobbyists διότι η διαπλοκή έχει προσλάβει στρεβλωτικές διαστάσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, το Ίδρυμα Κλίντον που στηρίζεται μεταξύ άλλων και από αραβικά, ακόμη και ελληνικά συμφέροντα, βρίσκεται στο στόχαστρο αυτών των ενδοσυστημικών δυνάμεων που επιδιώκουν κάποια αυτοδιόρθωση του συστήματος. Αναφέρεται δε ότι υπάρχει εμπλοκή σε παράνομες χρηματοδοτήσεις και με ελληνικό άρωμα που σύντομα θα βγει στη δημοσιότητα.
Η Ελλάδα οφείλει να τοποθετείται έξυπνα στις συγκυρίες και στις αλλαγές, όπως άλλωστε κάνει η επιτήδεια Τουρκία που εδώ και καιρό τοποθετήθηκε στην πλευρά Τραμπ. Άλλωστε, όπως επισημαίνουν ορισμένες πηγές, οι «τρέλες» του Ντόναλντ Τραμπ, στην περίπτωση που εκλεγεί, θα διορθώνονται από το σύστημα, οπότε η ενοχλητική ρητορική του δεν θα αποκτήσει το ανατρεπτικό βάθος που ο ίδιος ισχυρίζεται. Αλλά ποιος εμπιστεύεται τα συστήματα που αμφισβητούνται από τον κόσμο.
Δημοσιεύτηκ από τον χρήστη Makis Andronopoulos
