Michael D. KockΟι γυναίκες από μια παραδοσιακή θάλασσα συγκομιδή των κοινοτικών αλιευτικών στη Μοζαμβίκη.
Πώς τα 10 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα αναμένεται να ζουν στη Γη το 2050 να αποκτήσει επαρκή και θρεπτική τροφή; Αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Παγκόσμια συστήματα τροφίμων πρέπει να παρέχουν αρκετές θερμίδες και πρωτεΐνες για έναν αυξανόμενο ανθρώπινο πληθυσμό και να παρέχει σημαντικά ιχνοστοιχεία όπως σίδηρος, ψευδάργυρος, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και βιταμίνες.
Ελλείψεις μικροθρεπτικών συστατικών - ονομάζεται έτσι επειδή το σώμα τους χρειάζεται μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες - μπορεί να αυξήσει τους κινδύνους της περιγεννητικής και μητρικής θνησιμότητας, καθυστέρηση της ανάπτυξης, της παιδικής θνησιμότητας, γνωστικά ελλείμματα και μειωμένη λειτουργία του ανοσοποιητικού 1 . Οι σχετικές επιβαρύνσεις της νόσου είναι μεγάλα. Σαράντα-πέντε τοις εκατό της θνησιμότητας των παιδιών κάτω των πέντε ετών μπορεί να αποδοθεί σε υποσιτισμό?διατροφικές ελλείψεις είναι υπεύθυνες για το 50% των ετών ζωής με αναπηρία σε παιδιά τεσσάρων και κάτω από ηλικίας 1 .
Τα ψάρια είναι ζωτικής σημασίας πηγές των μικροθρεπτικών συστατικών, συχνά σε εξαιρετικά βιοδιαθέσιμη μορφή. Και οι πληθυσμοί των ψαριών μειώνονται. Οι περισσότερες προηγούμενες αναλύσεις έχουν εξεταστεί μόνο το πώς οι άνθρωποι θα επηρεαστούν από την απώλεια των πρωτεϊνών που προέρχονται από ψάρια. Υπολογίζουμε ότι αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Συνδυάζοντας στοιχεία σχετικά με τις διατροφικές διατροφή και αλιευμάτων, προβλέπουμε ότι περισσότερο από το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν μικροθρεπτικά συστατικά και ελλείψεις λιπαρών οξέων οφείλεται στην υποχώρηση των ψαριών κατά τις επόμενες δεκαετίες, ιδιαίτερα στις αναπτυσσόμενες χώρες κατά τον Ισημερινό (βλέπε «Ταραγμένα ύδατα » ). Αυτή η νέα άποψη υπογραμμίζει την ανάγκη για την αλιευτική πολιτική διατροφή ευαίσθητα.
Διατροφικές κινδύνου
Επί του παρόντος, το 17% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι ελλιπής ψευδαργύρου, με κάποιες υποπληθυσμών είναι ιδιαίτερα σε κίνδυνο 1 . Σχεδόν το ένα πέμπτο των εγκύων γυναικών σε όλο τον κόσμο έχουν σιδηροπενική αναιμία και το ένα τρίτο είναι η βιταμίνη-Α ανεπάρκεια 1 . Εκτιμούμε ότι 845 εκατομμύρια άνθρωποι (11% του σημερινού παγκόσμιου πληθυσμού) είναι έτοιμη να γίνει έλλειψη σε ένα από αυτά τα τρία μικροθρεπτικών συστατικών αν οι σημερινές τροχιές σε μειώσεις ψάρια αλιευμάτων συνεχιστεί.
Λαμβάνοντας υπόψη θρεπτικές ουσίες που βρίσκονται μόνο στα τρόφιμα που προέρχονται από ζώα, όπως η βιταμίνη Β 12 , και DHA ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (που προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από την κατανάλωση κρέατος, δείτε Συμπληρωματικές πληροφορίες), υπολογίζουμε ότι 1.390 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο (19% του παγκόσμιου πληθυσμού ) είναι ευάλωτα σε ελλείψεις επειδή τα ψάρια αποτελούν περισσότερο από το 20% της πρόσληψης τους από αυτά τα τρόφιμα κατά βάρος.
Πηγή: V. Lam, Γ Reygondeau, M. Smith & W. Cheung
Διαστέλλω
εκτίμηση των επιπτώσεων
Για να κάνετε αυτό το απογοητευτικό νέα εκτίμηση, έχουμε συνδυασμό των δύο βάσεων δεδομένων από το 2010, το πιο πρόσφατο έτος για το οποίο και οι δύο είχαν τα δεδομένα. Η νέα παγκόσμια Διευρυμένη παροχή θρεπτικών συστατικών (γένος) βάση δεδομένων συνδυάζει ισολογισμούς των τροφίμων (συνολική ποσότητα της παραγωγής τροφίμων και των εισαγωγών μείον τη διατροφή των ζώων, οι απώλειες μετά τη συγκομιδή, και εξαγωγές) και τα δεδομένα της παραγωγής ή του εμπορίου από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών ( FAO) με τις εκτιμήσεις της πρόσληψης ομάδα τροφίμων με την ηλικία και το φύλο 2 . Εκτιμά το κατά κεφαλήν βρώσιμα προμήθειες για 225 τρόφιμα, σε συνδυασμό με τις περιφερειακές πίνακες σύνθεσης τροφίμων να συναγάγει τις προμήθειες των θρεπτικών συστατικών από τη χώρα. Γένος υποστηρίζεται από το Ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς και το Ίδρυμα Winslow.
Έχουμε κατηγοριοποιούνται οι πληθυσμοί ως διατροφικά ευάλωτες αν παροχή θρεπτικών συστατικών τους ήταν μικρότερη από το διπλάσιο του προβλεπόμενου μέσου όρου απαίτηση (EAR), και εάν προέρχονται από ψάρια περισσότερο από το 10% της βιταμίνης Α ή ψευδαργύρου, ή περισσότερο από το 5% του σιδήρου τους. Εμείς επιλέξαμε να διπλασιάσει την ΕΥΑ για δύο λόγους.Πρώτον, ακόμη και σε χώρες όπου η εθνική μέση πρόσληψη είναι μεγαλύτερη από την ΕΥΑ, μεγάλη μεταβλητότητα της πρόσληψης μπορεί ακόμα να σημαίνει ότι ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού τρώει λιγότερο καλά. Αν είχαμε χρησιμοποιήσει την ΕΥΑ ως κατώφλι μας, περισσότερο από το 50% του πληθυσμού μιας χώρας θα πρέπει να θεωρείται ότι διατρέχουν κίνδυνο διατροφική ανεπάρκεια, η οποία αισθανόμαστε είναι μια ανεύθυνα υψηλό ποσοστό που απαιτείται για την αύξηση συναγερμό. Δεύτερον, μας γένους που προέρχονται από τις εκτιμήσεις μέτρου εφοδιασμού τροφίμων παρά την πρόσληψη τροφής, και γενικά θεωρούνται ως υπερεκτιμήσεις της πραγματικής πρόσληψης 2 .
Η θάλασσα γύρω από τη βάση δεδομένων μας, που κυκλοφόρησε το 2016, παρέχει ένα πορτρέτο της θαλάσσιας αλιείας πιάσει μεταξύ 1950 και 2010 για κάθε παράκτια έθνος 3 . Πάνω από 15 χρόνια, μια ομάδα ερευνητών σε κάθε παράκτια χώρα συγκεντρώνονται πληροφορίες από κυβερνητικά έγγραφα, της ακαδημαϊκής έρευνας και της ναυτιλίας αρχεία για να ανακατασκευάσει τον αριθμό των ψαριών που αλιεύονται. Αυτή η βάση δεδομένων μετρά τη συμβολή της επιβίωσης, βιοτεχνικών και βιομηχανικών θαλάσσιας αλιείας στην προσφορά τροφίμων σε επίπεδο χώρας με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό, τι τις προηγούμενες εκτιμήσεις 3 . Αυτή η βάση δεδομένων χρηματοδοτήθηκε από το Pew Charitable Trust και το Ίδρυμα Paul G. Allen Οικογένεια και συντηρείται από το προσωπικό στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ του Καναδά.
Αυτά τα παγκόσμια δεδομένα θαλάσσια αλιεύματα είναι ανησυχητικά. Συντηρητικές εκτιμήσεις του FAO χαρακτηρίζουν την παγκόσμια αλιεία ως σταθερή, αλλά αναγνωρίζουν ότι η παγκόσμια αλιεύματα μειώθηκε κατά 0.380.000 τόνους ετησίως από το 1996 (σχετ. 4 ). Η θάλασσα γύρω μας εκτιμήσεις συνοψίζονται νωρίτερα αυτό το χρόνο 3 δίνουν μια πολύ ζοφερή εικόνα, στην οποία αλιευμάτων κορυφώθηκε το 1996 και έχει πτώση κατά 1,22 εκατομμύρια τόνους (περίπου 1%) ανά έτος από το - τρεις φορές πιο γρήγορα από ό, τι η μείωση αναφέρθηκε από τον FAO. Η υποβάθμιση των θαλάσσιων οικοτόπων από τις καταστροφικές αλιευτικές πρακτικές, τη βιομηχανική ρύπανση, η κλιματική αλλαγή και η παράκτια ανάπτυξη για την αστικοποίηση και την υδατοκαλλιέργεια είναι πιθανό να υποβαθμίσει περαιτέρω οικοσυστημάτων των ωκεανών και τη μείωση των αλιευτικών αποδόσεων. Τέτοια πρότυπα θέτουν υπό αμφισβήτηση την ικανότητα της άγριας αλιείας για τη στήριξη της μελλοντικής ζήτησης για τα ψάρια.
Τέλεια καταιγίδα
Οι επιπτώσεις στην υγεία των αλιευτικών μειώσεις θα χτυπήσει μερικές θέσεις πιο δύσκολο από ό, τι άλλες. Μια τέλεια καταιγίδα βρίσκεται σε εξέλιξη στα χαμηλά γεωγραφικά πλάτη αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό είναι όπου η ανθρώπινη διατροφή είναι εξαρτώνται περισσότερο από την άγρια ψάρια, και όπου είναι πιο αλιείας σε κίνδυνο από την παράνομη αλιεία, κακή διακυβέρνηση, η κακή γνώση της κατάστασης των αποθεμάτων, οι πιέσεις του πληθυσμού και της κλιματικής αλλαγής.
Απότομες πτώσεις στην υγεία των αλιευτικών περιγράφηκαν για πρώτη φορά στον εικοστό αιώνα σε περιοχές υψηλού γεωγραφικού πλάτους, όπου η βιομηχανική αλιεία ξεκίνησε, όπως το βορειοδυτικό Ατλαντικό Ωκεανό. Οι αναπτυγμένες χώρες έχουν αποζημιωθεί με την εντατική γεωργική παραγωγή, με βάση τα εμπορεύματα εισαγωγής (συμπεριλαμβανομένων των ψαριών), βιταμίνες, συμπληρώματα και τα εμπλουτισμένα τρόφιμα. Από τη δεκαετία του 1990, οι μεγάλες μειώσεις στα αποθέματα ψαριών έχουν σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη και αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτή η ταχεία υποβάθμιση πιθανώς προκύπτει από την αυξανόμενη εκβιομηχάνιση της αλιείας, η κακή διακυβέρνηση και την επιταχυνόμενη επέκταση των ξένων αλιείας σε αυτές τις περιοχές.
Αυτές οι ευαισθησίες στις τροπικές περιοχές θα επιδεινωθεί μόνο από την κλιματική αλλαγή.Θέρμανση των ωκεανών και οι μεταβολές στην καθαρή πρωτογενή παραγωγή είναι πιθανό να οδηγούν υπόλοιπα ψάρια και τα οστρακοειδή είδη από χαμηλή σε υψηλά γεωγραφικά πλάτη, μειώνοντας δυνητικά αλιευμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο κατά περισσότερο από 6% και από όσο το 30% σε ορισμένες περιοχές (όπως οι τροπικές) μέχρι το 2050 σε σχέση με τις πρόσφατες δεκαετίες5 . Τα ψάρια θα είναι επίσης πιθανόν να πάρει μικρότερα στις τροπικές περιοχές: ωκεανών του πλανήτη και τις συναφείς μειώσεις στην περιεκτικότητα σε οξυγόνο προβλέπεται να μειώσουν τη μέση βιομάζα των κοινοτήτων των ψαριών κατά περίπου 20% κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου6 . Κοραλλιογενείς υφάλους, απαραίτητη οικοσυστήματα για πολλά τροπικά παράκτιες διαβίωσης και της παραδοσιακής αλιείας, θα υποβαθμιστεί σε μεγάλο βαθμό από την αύξηση της θερμοκρασίας και της οξύτητας των ωκεανών. Ριζοφόρων - φυτώρια για πολλά ψάρια που είναι ζωτικής σημασίας για τις αναπτυσσόμενες χώρες - συνεχίζουν να μειώνονται. Επίσης, υπό την απειλή είναι παγκόσμια ενδοχώρα του γλυκού νερού αλιεία, μια άλλη σημαντική πηγή διατροφής και ζωής για εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο 7 .
Σε αυτές τις ίδιες περιοχές, τα ψάρια παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποφυγή των ασθενειών που συνδέονται με τον υποσιτισμό. Σχεδόν όλες οι χώρες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα ψάρια για τη διατροφή που βρίσκονται στον αναπτυσσόμενο κόσμο (46 από 49)? ορίσαμε αυτά ως έθνη στην οποία περισσότερο από το 20% των τροφίμων ζωικής προέλευσης του πληθυσμού κατά βάρος είναι τα θαλασσινά. Επιπλέον, οι χώρες με τα υψηλότερα επίπεδα υποσιτισμού και το πιο αδύναμο διακυβέρνηση είναι συχνά καθαροί εξαγωγείς των θαλασσινών σε καλά-τρέφονται χώρες με ισχυρή διακυβέρνηση 8 .
Φτωχοί άνθρωποι έχουν λιγότερες εναλλακτικές λύσεις για να αναπληρώσετε αυτές τις επικείμενες ελλείψεις όσον αφορά την πρόσβαση σε μικροθρεπτικά συστατικά. Το κρέας, τα αυγά, τα συμπληρώματα βιταμινών και εισαγόμενα ψάρια μπορεί να είναι απαγορευτικά ακριβό. Οι κοινότητες συχνά αναγκάζονται να βασίζονται σε τι μπορούν να μαζέψουν τοπικά ή σε λιγότερο υγιεινά επεξεργασμένα τρόφιμα.
εκτρεφόμενων ψαριών
Θα μπορούσε παγκόσμιες αυξήσεις στις ιχθυοκαλλιέργειες καλύπτουν τις διατροφικές ελλείψεις που προβλέπουν για τους φτωχούς πληθυσμούς ισημερινό; Με τα πρότυπα παραγωγής και διανομής του σήμερα, δεν νομίζω. Η υδατοκαλλιέργεια έχει επεκταθεί σε παγκόσμιο επίπεδο κατά περισσότερο από μία τάξη μεγέθους κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων δεκαετιών 9 . Εκτρεφόμενων ψαριών υπερέβη τα άγρια αλιεύματα που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, για πρώτη φορά το 2014 (αριθ. 10 ). Ωστόσο, η υδατοκαλλιέργεια δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί σημαντικά σε πολλές χώρες χαμηλού εισοδήματος, όπου τα τρόφιμα και η τεχνολογία είναι στο σύντομο ανεφοδιασμό (κυρίως της υποσαχάριας Αφρικής και τα νησιά του Ειρηνικού 11 ). Τέτοιες περιοχές εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εγχώριες, διαβίωσης και την αλιεία μικρής κλίμακας. Αυτά αλιείας μικρής κλίμακας περιλαμβάνουν τους στόλους πιρόγα της Δυτικής Αφρικής, οι ψαροντουφεκάδες των κοραλλιογενών υφάλων του κόσμου, και στην ξηρά συλλογή οστρακοειδών σε κολπίσκους μαγκρόβια.
Σε περίπτωση που η υδατοκαλλιέργεια αυξάνεται, ένα μεγάλο μέρος της έχει στόχο την πλουσιότεροι καταναλωτές στην εγχώρια πόλεις ή στις διεθνείς αγορές, παρά τις τοπικές αγροτικές περιοχές 12 .Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι αναπτυσσόμενες χώρες εξάγουν μεγαλύτερης αξίας αλιεύματα (αλιεία και υδατοκαλλιέργειες) και τα τρόφιμα εισαγωγής χαμηλότερης αξίας από τη βιομηχανική αλιεία στις ανεπτυγμένες χώρες 13 . Για παράδειγμα, γαρίδες, τιλάπια και Μεκόνγκ γατόψαρο που καλλιεργούνται στις αναπτυσσόμενες και μεταβατικές χώρες όπως το Μπαγκλαντές, την Κίνα, την Ινδονησία, το Εκουαδόρ, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ είναι κυρίως εξάγονται προς τις πλούσιες χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, ή καταναλώνονται από την αυξανόμενη μεσαία τάξη στην οι μεγαλουπόλεις των οικονομιών αυτών. Τα οφέλη αυτών των εξαγωγικό προσανατολισμό βιομηχανίες για τη ζωή και τη διατροφή της παράκτιας φτωχών είναι ασαφείς και δεν μπορεί να συναχθεί από τα εθνικά δεδομένα ισορροπίας θαλασσινά ή εθνικές στατιστικές οικονομική ανάπτυξη13 . Επιπλέον, οι εμπορικές υδατοκαλλιέργειας μπορεί να εκτοπίσει παράκτιες και αλιεία εσωτερικών υδάτων, καθώς και μικρής κλίμακας παραγωγοί υδατοκαλλιέργειας δεν μπορούν πάντα να επωφεληθούν από την εμπλοκή στις παγκόσμιες αλυσίδες αξίας.
«Οι φτωχοί έχουν λιγότερα εναλλακτικές λύσεις."
Εκτρεφόμενων ψαριών μπορεί επίσης να είναι μικρότερη θρεπτική αξία 12 . Είδη υδατοκαλλιέργειας που είναι πιο προσιτές, όπως ο κυπρίνος, δεν είναι συχνά πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, όπως είναι τα άγρια είδη σήμερα προσιτή σε φτωχές κοινότητες, όπως οι σαρδέλες και κολιοί. Πλούσια σε πετρέλαιο άγρια ψάρια είναι επίσης η βάση για τροφές υδατοκαλλιέργειας. Επειδή προμήθειες αυτά τα άγρια ψάρια έχουν μικρή πιθανότητα για την επέκταση υπό τις τρέχουσες πολιτικές διαχείρισης, τροφές φυτικής προέλευσης χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο, την περαιτέρω αλλαγή της διατροφικής σύνθεσης των εκτρεφόμενων ψαριών. Και υδατοκαλλιέργειας επικεντρώνεται γενικά σε λιγότερα είδη από εκείνα που αλιεύονται από το φυσικό τους περιβάλλον. Μια παγκόσμια προσφορά ψαριών κυριαρχείται από την υδατοκαλλιέργεια, όπως εφαρμόζεται σήμερα, θα οδηγήσει σε μείωση της ποικιλομορφίας, και ως εκ τούτου διατροφική ποιότητα, πολλές δίαιτες 12 .
Ωστόσο, όταν προγραμματίζεται ρητά για τη βελτίωση της τοπικής ευημερίας, η υδατοκαλλιέργεια μπορεί να είναι μια σημαντική συμβολή στην τοπική δίαιτες και τις οικονομίες. Για παράδειγμα, στο Μπαγκλαντές, μικροκαλλιεργητές ολοκληρωμένα συστήματα στα οποία τα ψάρια εκτρέφονται σε ορυζώνες έχουν βελτιωμένη τοπική επισιτιστική ασφάλεια 14 . Μικρές αυτόχθονες ψάρια, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, μπορεί να καλλιεργηθεί για την κατανάλωση των νοικοκυριών σε λίμνες μαζί με κυπρίνου, τιλάπια ή γατόψαρο, όπως καλλιέργειες μετρητά. Λιγότερο εντατική και περισσότερο-ποικίλες μορφές υδατοκαλλιέργειας μπορεί να έχει το πιο δυναμικό για την κάλυψη των αναγκών διατροφής και της επισιτιστικής ασφάλειας των φτωχών.
Αυτή η υπόσχεση μπορεί, ωστόσο, να περιορίζεται από την έλλειψη κατάλληλων θέσεων. Τόσο εσωτερικά και παράκτια παραγωγής βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση από την αστικοποίηση και την εκβιομηχάνιση. Στις ίδιες μικρά νησιωτικά κράτη είναι πιθανό να πληγούν περισσότερο από αλλαγές στην κατανομή των θαλάσσιων ειδών 5 , οι προοπτικές για την αύξηση της υδατοκαλλιέργειας είναι στην καλύτερη περίπτωση ανάμεικτα. Μεγάλο μέρος της παραγωγής της υδατοκαλλιέργειας είναι συγκεντρωμένη σε δέλτα ποταμών και των πλημμυρικών περιοχών, λιμνοθάλασσες υφάλμυρο νερό και άλλα τροπικά παράκτιες περιοχές με χαμηλό υψόμετρο. Αυτές οι περιοχές θα επηρεαστούν σε μεγάλο βαθμό από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, η οξίνιση των ωκεανών και αυξημένη ένταση καταιγίδα. Μη-εντατικές τεχνολογίες υδατοκαλλιέργειας αντιμετωπίσει πολλές προκλήσεις και είναι προς το παρόν μικρή συμβολή στην παγκόσμια παραγωγή.
Επόμενα βήματα
Μοντέλα επόμενης γενιάς που ενσωματώνουν στοιχεία σχετικά με την υγεία του ανθρώπου και της αλιείας, όπως αυτές διερευνηθούν εδώ, με το κλίμα και τον πληθυσμό μοντέλα πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εκτίμηση των ανθρώπινων επιβαρύνσεις της υγείας των περιβαλλοντικών αλλαγών και των τεράστιων μερισμάτων δημόσιας υγείας της διαχείρισης των φυσικών πόρων . Τα μοντέλα αυτά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό χώρες hotspot που χρειάζονται επειγόντως πιο αποτελεσματικές στρατηγικές για τη διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και της διαχείρισης της αλιείας για την αποκατάσταση των αποθεμάτων για την διατροφική ασφάλεια 3 .
Υδατοκαλλιέργειας πρέπει επίσης μεταρρύθμιση, έτσι ώστε υποσιτιζόμενων ανθρώπων μπορεί να έχει πρόσβαση θρεπτικά προϊόντα. Το παρακάτω μπορεί να βοηθήσει: τόνωση των επενδύσεων σε λιγότερο εντατική και εγχώριο προσανατολισμό της υδατοκαλλιέργειας των φθηνών και θρεπτικά είδη? γεωργία είδη χαμηλότερα στην τροφική αλυσίδα για να μειωθεί η εξάρτηση από τα άγρια-που αλιεύονται ιχθυάλευρα? και την κατανομή των παράκτιων γης και των υδάτινων πόρων δικαιώματα για μικρής κλίμακας υδατοκαλλιέργειας (όπως έχει ήδη γίνει για την αλιεία).
Οι αναλυτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται σήμερα για την ενημέρωση της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας πολιτικές απαιτούν βελτίωση. Τα δεδομένα σχετικά με τις διακυμάνσεις των τιμών των τροφίμων που απαιτείται για την τοπική οικονομική μοντέλα της προσφοράς ψαριών και διαιτητικές υποκατάστασης, και την εμπειρική έρευνα που απαιτείται για την κατανόηση και την μοντελοποίηση πώς πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο θα προσαρμοστούν στις αλλαγές της προσφοράς ψαριών και τις τιμές της αγοράς. Χρειαζόμαστε καλύτερα δεδομένα για γλυκού νερού αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, καθώς και για τη θρεπτική σύνθεση των τροφίμων και της διατροφικής κατάστασης των περισσότερων ανθρώπινων πληθυσμών σε όλο τον κόσμο. Οι βελτιώσεις θα πρέπει να περιλαμβάνει το διαχωρισμό των δεδομένων σε εκτρεφόμενα και άγρια ψάρια για να χαρακτηρίσει καλύτερα ευπάθεια σε ελλείψεις μικροθρεπτικών συστατικών.
Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων που ανακύπτουν, θα απαιτήσει νέες διεπιστημονικές συνεργασίες ανάμεσα στους ιχθυολόγους, τεχνολόγοι υδατοκαλλιέργειας, οι διαχειριστές των οικοσυστημάτων, οι ειδικοί της διατροφής και της δημόσιας υγείας, την ανάπτυξη των οικονομολόγων, για τη χορήγηση οργανισμούς και φορείς χάραξης πολιτικής. Ως πρώτο βήμα, οι νέες πηγές χρηματοδότησης που απαιτείται για να υποστηρίξει την αναδυόμενη πειθαρχία των πλανητικών υγείας, αφιερωμένο στον χαρακτηρισμό και την ποσοτικοποίηση των επιπτώσεων στην υγεία του ανθρώπου από την επιτάχυνση της παγκόσμιας περιβαλλοντικής αλλαγής. Για παράδειγμα, το έργο μας έχει υποστηριχθεί από το Wellcome Trust, το Εθνικό Κέντρο Σύνθεση Κοινωνικο-Περιβάλλοντος των ΗΠΑ και το Ίδρυμα Ροκφέλερ. Ένα δεύτερο βήμα θα είναι η μεγαλύτερη αλληλεπίδραση μεταξύ των φορέων υγείας (όπως η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, των παιδιών Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών UNICEF, και τα υπουργεία υγείας) και των οργανισμών των ωκεανών διαχείρισης (όπως ο FAO, το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών, των περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας, και τα υπουργεία της αλιείας και του περιβάλλοντος).
Ελαφρυντικό απώλειες της βιοποικιλότητας και των εσόδων ήταν στο επίκεντρο των πολιτικών διαχείρισης της αλιείας. Κατά την άποψή μας, θα πρέπει να υπάρχει μια πολύ μεγαλύτερη έμφαση στην ανθρώπινη υγεία. Αυτό θα αντικατοπτρίζουν τις πρόσφατες αλλαγές στην αγροτική πολιτική που να ανταποκρίνονται στις αυξανόμενες επιβαρύνσεις των ασθενειών που σχετίζονται με τη διατροφή.
Αυτές οι αλλαγές πολιτικής είναι πιθανή. Πιστεύουμε ότι οι βελτιώσεις στη διαχείριση της αλιείας και τη διατήρηση της θαλάσσιας μπορεί να χρησιμεύσει μηχανισμούς παράδοσης διατροφής. Μια μετα-ανάλυση των σχεδόν 5.000 αλιείας σε παγκόσμιο επίπεδο βρέθηκε ότι η εφαρμογή του ήχου μεταρρυθμίσεις διαχείρισης για την παγκόσμια αλιεία θα μπορούσε να αυξήσει τα αλιεύματα κατά περισσότερο από 10% 15 . Χωρίς αυτές τις αλλαγές, η υγεία των φτωχών είναι σε κίνδυνο.
