Η Αρκτική είναι σήμερα αντιμετωπίζει μεγάλες συστημικές αλλαγές, ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής, η οποία θα μπορούσε να παράγει μεγαλύτερη διεθνή συνεργασία, ή τον ανταγωνισμό, και ενδεχομένως συγκρούσεις μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών. Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία έχουν ισχυρά συμφέροντα στη διατήρηση της Αρκτικής μια περιοχή της ειρηνικής συνεργασίας και υπάρχουν τα θεσμικά όργανα και τους μηχανισμούς για να υποστηρίξει ότι η έκβαση. Το βασικό ερώτημα είναι κατά πόσον οι τρέχουσες γεωπολιτικές εντάσεις θα επιτρέψει να συμβεί αυτό.Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου οδήγησε σε μια περίοδο της Αρκτικής επιστημονική και περιβαλλοντική συνεργασία σε μεγάλο βαθμό διεξάγονται στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Αρκτικής, ένα σώμα συναινετική αποτελείται από οκτώ κράτη της Αρκτικής, που περιλαμβάνουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία, καθώς και μόνιμη συμμετέχοντες (που εκπροσωπούν αυτόχθονες λαών) και των κρατών παρατηρητή.
Η περιοχή ήταν χωρίς συγκρούσεις, με τα κράτη που διαπράχθηκαν στη διπλωματία για την επίλυση των διαφορών και τηρώντας τις διατάξεις της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Κλήση περασμένο φθινόπωρο του προέδρου Ομπάμα για την κατασκευή ενός νέου παγοθραυστικό των ΗΠΑ να συμπληρώσει τα δύο της Polar -θα θεωρεί παγοθραυστικά, και να χτίσει επιπλέον Αρκτική με δυνατότητα εμπορικών πλοίων, ήταν ένα σήμα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βλέπει νέα επείγουσα ανάγκη να δράσουν για την υπεράσπιση των συμφερόντων της στην η αρκτική.
Σήμερα, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η περίοδος έχει περάσει, καθώς τα εθνικά συμφέροντα αρχίζουν να συγκρούονται πάνω από τα όρια, πλούσια Αρκτική κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, και την αλιεία. Η πιο σοβαρή επιπλοκή, ωστόσο, προέρχεται από έξω από την περιοχή, με την τεταμένη γεωπολιτικό περιβάλλον που ακολούθησε προσάρτηση της Ρωσίας της Κριμαίας και την υποστήριξη των αποσχιστικών τάσεων στην ανατολική Ουκρανία. Η Δύση έχει απαντήσει με οικονομικές κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένων βήματα που επηρεάζουν άμεσα την Αρκτική, δηλαδή απαγορεύσεις στην παροχή βοήθειας ρωσικά ανάπτυξη του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.
Υπήρξε επίσης μια αύξηση στη στρατιωτική δραστηριότητα στην περιοχή της Αρκτικής, όπως η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν στην κατοχή τους ελιγμούς σε μεγάλη κλίμακα. Κλήση περασμένο φθινόπωρο του προέδρου Ομπάμα για την κατασκευή ενός νέου παγοθραυστικό των ΗΠΑ να συμπληρώσει τα δύο της Polar -θα θεωρεί παγοθραυστικά, και να χτίσει επιπλέον Αρκτική με δυνατότητα εμπορικών πλοίων, ήταν ένα σήμα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βλέπει νέα επείγουσα ανάγκη να δράσουν για την υπεράσπιση των συμφερόντων της στην η αρκτική.
Το μέγεθος και η κλίμακα των στρατιωτικών δραστηριοτήτων της Ρωσίας στην Αρκτική παράγουν αρνητικές αντιλήψεις και την αυξανόμενη καχυποψία στη Δύση. Οι Δυτική αρχές παρακολούθησης ανάπτυξης της Ρωσίας νέα όπλα και συστήματα αεράμυνας, την αποκατάσταση των εγκαταστάσεων σοβιετικής εποχής, την ανάπτυξη νέων βάσεων, και στάθμευση των νέων επίγειων δυνάμεων για να προσδιοριστεί αν υπάρχουν προσβλητικές προθέσεις.
Η ρωσική πλευρά υποστηρίζει ότι αυτή η συσσώρευση είναι αμυντικό χαρακτήρα, και ότι ο αριθμός των ενόπλων δυνάμεων πρόσθεσε είναι μικρές. Αλλά προϋποθέτουν ότι οι δραστηριότητες αυτές είναι συνετές, δεδομένης της σημασίας του Βορρά για τα μελλοντικά σχέδια της οικονομικής ανάπτυξης της Ρωσίας, την αύξηση της διαπερατότητας των τεράστιων βόρεια σύνορα της Ρωσίας και την αναμενόμενη αύξηση της εμπορικής ναυτιλίας κατά μήκος της βόρειας Ρωσίας ως Αρκτική λιώνει θαλάσσιου πάγου. Κίνα, ένα νέο κράτος παρατηρητή στο Αρκτικό Συμβούλιο, έχει καταστήσει σαφές το έντονο ενδιαφέρον της στην Αρκτική πόρους και θαλάσσιες διαδρομές. Ρωσική και την κινεζική εξωτερική πολιτική συμπίπτουν σε πολλά θέματα, αλλά η Ρωσία θα πρέπει να αφορά την προοπτική της αύξησης της κινεζικής ναυτιλίας κατά μήκος των ρωσικών συνόρων και την παρουσία στην Αρκτική.
Παρόλα αυτά, η κατάσταση στην ίδια την Αρκτική δεν απειλεί, και οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία εργάζονται μαζί στο Αρκτικό Συμβούλιο. Η τελευταία εξελίσσεται σε περισσότερο από ένα σώμα χάραξης πολιτικής, όπως οι δεσμευτικές συμφωνίες έχουν συναφθεί υπό την αιγίδα της την έρευνα και διάσωση στη θάλασσα και την αντιμετώπιση πετρελαιοκηλίδων? μια τρίτη, την επιστημονική συνεργασία, είναι υπό διαπραγμάτευση.
Δεν υπάρχουν σοβαρές landgrabs σε εξέλιξη, όπως η Ρωσία και τα άλλα παράκτια κράτη του Αρκτικού Ωκεανού που παίζει με τους κανόνες του παιχνιδιού στην υποβολή αιτήσεων για εκτεταμένη εδαφική ράφι πέρα από τα διακόσια μιλίων των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) που τους παρέχει UNCLOS. Πράγματι, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχει επικυρώσει αυτή τη συνθήκη, η οποία αποτρέπει από την υποβολή επίσημης αίτησης. Η Αρκτική είναι πλούσιο σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, με περίπου το 10 τοις εκατό των ανεξερεύνητο πόρων του κόσμου του πετρελαίου και το 30 τοις εκατό του φυσικού της αερίου. Σχεδόν όλα τα γνωστά αποθέματα, όμως, βρίσκονται στην ξηρά ή εντός της ΑΟΖ ενός παράκτιου κράτους, έτσι δεν υπάρχει καμία διαφωνία για την ιδιοκτησία. Η απότομη πτώση των διεθνών τιμών του πετρελαίου και η σημερινή κατακλύζουν φυσικού αερίου έχουν επίσης επιβραδύνθηκε ενεργειακών έργων στην περιοχή της Αρκτικής, καθώς οι εταιρείες αναζητούν φθηνότερες και πιο φιλόξενο κλίματα.
Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν την πολυτέλεια τη διαρροή πόρων της στρατιωτικής κούρσα εξοπλισμών στην περιοχή της Αρκτικής, ούτε είναι προς το συμφέρον μια χώρα για να δείτε τις στρατιωτικές δραστηριότητες υπονομεύουν την ικανότητα για την ουσιαστική κοινή δράση στην Αρκτική.
Παρά το λιώσιμο των πάγων της Αρκτικής θάλασσας διαδρομές δεν θα είναι σύντομα αντικαταστήσει τη διώρυγα του Παναμά. Οι περισσότεροι από τον Αρκτικό Ωκεανό είναι ακόμα ανεξερεύνητο, και οι θάλασσες θα παραμείνει επισφαλής λόγω των κυμαινόμενων πάγο και κακές καιρικές συνθήκες, ακόμη και το καλοκαίρι. Οι θαλάσσιες μεταφορές εμπορευματοκιβωτίων, η οποία εξαρτάται από πολύ αυστηρά χρονοδιαγράμματα, θα πρέπει να αποθαρρύνονται από αυτές τις συνθήκες.
Τα στοιχεία αυτά δείχνουν μια λιγότερο κινδυνολογία άποψη της Αρκτικής, αλλά θα χρειαστεί πολιτική βούληση και ευέλικτη διπλωματία για να το κρατήσει με αυτόν τον τρόπο. Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν την πολυτέλεια τη διαρροή πόρων της στρατιωτικής κούρσα εξοπλισμών στην περιοχή της Αρκτικής, ούτε είναι προς το συμφέρον μια χώρα για να δείτε τις στρατιωτικές δραστηριότητες υπονομεύουν την ικανότητα για την ουσιαστική κοινή δράση στην Αρκτική.
Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι για τη Ρωσία να αυξήσει τη διαφάνεια της για τις στρατιωτικές της δραστηριότητες στο Βορρά και να καθησυχάσει τις υποψίες που απειλούν τη συνεργασία. ΗΠΑ οικονομικές κυρώσεις στη Ρωσία θα παραμείνει στη θέση του μέχρι τη Ρωσία πληροί τις ειρηνευτικές συμφωνίες του Μινσκ II για την Ουκρανία. Αλλά, θα πρέπει να επαναληφθεί σε υψηλό επίπεδο ΗΠΑ-ρωσικές στρατιωτικές επαφές για την Αρκτική. Ακτοφυλακή των δύο χωρών συνεργάζονται ήδη σε έρευνα και διάσωση στην Αρκτική. Αποκατάσταση των στρατιωτικών επαφών πάνω από την Αρκτική δεν θα σημάνει την αποδοχή της επιθετικότητας της Ρωσίας στην Ουκρανία, ούτε είναι ένα σημάδι αδυναμίας να συζητήσουν τη συνεργασία με την εκτίμηση του Αρκτικού Ωκεανού, ερευνά τις συνθήκες του πάγου και την προστασία των πιο διαπερατά σύνορα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει επίσης να επικυρώσουν UNCLOS.
Θέματα της Αρκτικής και η κλιματική αλλαγή είναι πέρα από την επιστημονική κατανόηση και διαχείριση της ικανότητας του κάθε μεμονωμένη χώρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ως πρόεδρος του Συμβουλίου της Αρκτικής για ένα ακόμη έτος, καλωσορίζουν τις εποικοδομητικές ρωσική δραστηριότητα. Αν και μόνο ο χρόνος θα δείξει, η Αρκτική παραμένει ένα μονοπάτι για τη συνεργασία, παρά τη μεγάλη ύφεση στις σχέσεις.
Οι απόψεις που εκφράζονται εδώ είναι αποκλειστικά αυτές των συγγραφέων.
19 του Απριλίου 2016
www.wilsoncenter.org
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
skaleadis