.
![Σαν σήμερα το 1930 - Η υπογραφή Ελληνοτουρκικής σύμβασης στην Άγκυρα από τον Βενιζέλο.
Με αυτή την συμφωνία, η Ελλάδα καλούνταν να πληρώσει 425.000 λίρες Αγγλίας ως αποζημίωση για τους τούρκους που έφυγαν από τη χώρα, και σε αντάλλαγμα η τουρκία δεχόταν να αναγνωρίσει τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης ως μόνιμους κατοίκους. Με το παραπάνω Σύμφωνο, το οποίο κυρώθηκε με το Ν. 4793/1930, αποσβέσθηκαν οριστικά όλες οι εκατέρωθεν αξιώσεις των δύο κρατών από τις ανταλλάξιμες περιουσίες. Έτσι αποσβέσθηκε συμψηφιστικά η περιουσία των 100 δισεκ. Δραχμών (σταθεροποιημένων σε τιμές του 1924) που είχε να εισπράξει η Ελλάδα, με τα 12,5 δις δραχμών που είχε να εισπράξει η Τουρκία (όπως θα έλεγαν σήμερα κάποιοι στην μπακάλικη γλώσσα: «Από δω και πέρα ούτε σου χρωστάω ούτε μου χρωστάς»).
[Η ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ... ΚΑΙ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ: http://www.e-istoria.com/22/by_2012%20%2811%29.html]
Και φυσικά το Σύμφωνο αυτό, εκλόνισε τον προσφυγικό ελληνισμό, γιατί παρά το λεγόμενο, την εξουσία δεν την ασκεί ο Λαός αλλά οι Κυβερνήσεις. Και το Σύμφωνο αυτό δεν το υπέγραψε ο Λαός, αλλά η Κυβέρνηση. Ο Βενιζέλος, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Κατανοώ την πικρία των προσφύγων, αλλά αντί της ολοκληρωτικής αποζημιώσεως τους παρέχω την ολοκληρωτική αποκατάστασιν»[!]. Με τον από 22/23 Ιανουαρίου 1936 δε Αναγκαστικό Νόμο «Περί παραγραφής αξιώσεων αποζημιώσεως των Ανταλλάξιμων προσφύγων και περί ρυθμίσεως διαφόρων ζητημάτων Δημοσίου χρέους» η τότε Κυβέρνηση «απεφάνθη» ότι παραγράφηκαν οι αξιώσεις αποζημιώσεως των προσφύγων.
[Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1930, θα ακολουθήσει και το Σύμφωνο Ελληνοτουρκικής φιλίας, ουδετερότητας, διαλλαγής και διαιτησίας...]
(Φωτογραφία: Οι πρωθυπουργοί Ελλάδος και τουρκίας Βενιζέλος και Ισμέτ Ινονού, περιχαρείς για τις επιτευχθείσες συμφωνίες...)
[Από το Ελληνικό Ημερολόγιο - https://eistorias.wordpress.com/]](https://fbcdn-sphotos-a-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpf1/t1.0-9/p235x350/10462767_589945547790517_6553017990220428327_n.jpg)
Σαν σήμερα το 1930 - Η υπογραφή Ελληνοτουρκικής σύμβασης στην Άγκυρα από τον Βενιζέλο.
Με αυτή την συμφωνία, η Ελλάδα καλούνταν να πληρώσει 425.000 λίρες Αγγλίας ως αποζημίωση για τους τούρκους που έφυγαν από τη χώρα, και σε αντάλλαγμα η τουρκία δεχόταν να αναγνωρίσει τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης ως μόνιμους κατοίκους. Με το παραπάνω Σύμφωνο, το οποίο κυρώθηκε με το Ν. 4793/1930, αποσβέσθηκαν οριστικά όλες οι εκατέρωθεν αξιώσεις των δύο κρατών από τις ανταλλάξιμες περιουσίες. Έτσι αποσβέσθηκε συμψηφιστικά η περιουσία των 100 δισεκ. Δραχμών (σταθεροποιημένων σε τιμές του 1924) που είχε να εισπράξει η Ελλάδα, με τα 12,5 δις δραχμών που είχε να εισπράξει η Τουρκία (όπως θα έλεγαν σήμερα κάποιοι στην μπακάλικη γλώσσα: «Από δω και πέρα ούτε σου χρωστάω ούτε μου χρωστάς»).
[Η ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ... ΚΑΙ Η ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ: http://www.e-istoria.com/22/by_2012%20%2811%29.html]
Και φυσικά το Σύμφωνο αυτό, εκλόνισε τον προσφυγικό ελληνισμό, γιατί παρά το λεγόμενο, την εξουσία δεν την ασκεί ο Λαός αλλά οι Κυβερνήσεις. Και το Σύμφωνο αυτό δεν το υπέγραψε ο Λαός, αλλά η Κυβέρνηση. Ο Βενιζέλος, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Κατανοώ την πικρία των προσφύγων, αλλά αντί της ολοκληρωτικής αποζημιώσεως τους παρέχω την ολοκληρωτική αποκατάστασιν»[!]. Με τον από 22/23 Ιανουαρίου 1936 δε Αναγκαστικό Νόμο «Περί παραγραφής αξιώσεων αποζημιώσεως των Ανταλλάξιμων προσφύγων και περί ρυθμίσεως διαφόρων ζητημάτων Δημοσίου χρέους» η τότε Κυβέρνηση «απεφάνθη» ότι παραγράφηκαν οι αξιώσεις αποζημιώσεως των προσφύγων.
[Λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του 1930, θα ακολουθήσει και το Σύμφωνο Ελληνοτουρκικής φιλίας, ουδετερότητας, διαλλαγής και διαιτησίας...]
(Φωτογραφία: Οι πρωθυπουργοί Ελλάδος και τουρκίας Βενιζέλος και Ισμέτ Ινονού, περιχαρείς για τις επιτευχθείσες συμφωνίες...)
[Από το Ελληνικό Ημερολόγιο eistorias.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
skaleadis