Τα ‘Αγια Θεοφάνεια

Μέλια στο Ιανουαρίου 6, 2014


Εικόνα από:www.radioparis.gr

Γράφει ὁ π. Ἰωήλ Κωνστάνταρος

Μοναδικὴ καὶ συγκλονιστικὴἡἑορτὴ τῶν Θεοφανείων! Ἑορτὴ τὴνὁποία ἐξαρχῆς ἑορτάζει καὶ τιμᾶἡἘκκλησία μας, ἀφοῦ στὰ γεγονότα της ἔχουμε τὴν φανέρωση καὶ τὴν προσκύνηση τῆς Ἁγίας Τριάδος. Αὐτὴ τὴν ἀλήθεια τῆς Ἀποκαλύψεως τῆς Τριαδικῆς Θεότητος μᾶς κηρύττουν τὸ Εὐαγγελικὸ καὶἈποστολικὸἀνάγνωσμα, ἀλλὰ καὶοἱἱεροὶὕμνοι ποὺ θὰἀκούσουμε καὶ πανηγυρικῶς θὰἀναμέλψουμε στοὺς ἱερούς μας ναούς.

«Ἄξιον καὶ δίκαιον» τὸ λοιπὸν ἀδελφοί, νὰἑστιάσουμε, ὅσο τὸδυνατὸν τὸ νοῦ καὶ τὴν καρδιά μας στὶς μεγάλες δογματικὲςἀλήθειες ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτει ἡἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ποὺἔχουνἄμεση σχέση μὲ τὴν καθημερινή μας ζωή, ἀφοῦ, «πράξις, θεωρίαςἐπίβασις» κατὰ τὸν Ἅγιο Γρηγόριο τὸν Θεολόγο.

Εἶναι σὲὅλους γνωστὸὅτι οἱἙβραῖοι περίμεναν τὸν Μεσσία. Τὸπρόσωπο δηλαδὴ αὐτὸ τὸὁποῖο σύμφωνα μὲ τὶς προφητεῖες θὰπροσέφερε τὴν σωτηρία. Καὶ εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὸ πὼς ὅταν ὁΚύριος συνομιλοῦσε μὲ τὴν…. Σαμαρείτιδα, ἐκείνη σὲ κάποια στιγμὴτοῦ εἶπε: «Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος…

Χριστὸς» (Ἰωάν. Δ’ 25). Γνωρίζω δήλ. ὅτι ἔρχεται Μεσσίας, ὁὁποῖος στὰἙλληνικὰ λέγεται Χριστός! Ὅταν ἔλθει Ἐκεῖνος, θὰ μᾶς διδάξειὅλα ὅσα εἶναι ἀναγκαῖα γιὰ τὴ σωτηρία μας. Αὐτὰ εἶπε ἡΣαμαρείτιδα ἐκφράζοντας βεβαίως τὸν πόθο τῆς σωτηρίας καὶ τῆς λυτρώσεως, ὄχι μόνο τῶν Σαμαρειτῶν καὶ τῶν Ἰουδαίων, ἀλλὰ δίχως νὰ τὸἐννοεῖ καὶ τὴ λαχτάρα ὅλου του ἀνθρωπίνου γένους.Ἡἀπάντηση ὅμως ποὺἔλαβε ἀπὸ τὸν Χριστὸ εἶναι ἄκρωςἀποκαλυπτική: «Ἐγὼ εἰμί, ὁ λαλῶν σοί»! Αὐτὸν ποὺ περιμένετε μὲτόση λαχτάρα, Αὐτὸς εἶμαι Ἐγὼ πού σου μιλάω αὐτὴ τὴ στιγμή. Ἐγὼεἶμαι ὁ Μεσσίας. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Χριστός, ὁ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ!

Ἀλλὰ πότε ἀκριβῶς ἀνακηρύχθηκε καὶἐπισήμως, αὐτὸ ποῦἤδηἦταν, δηλαδὴ Μεσσίας;

Τὸ θαυμαστὸ τοῦτο ἀποκαλυπτικὸ για ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα γεγονός, πραγματοποιήθηκε ἀπὸ τὸν Ἐπουράνιο Πατέρα, στὸνἸορδάνη ποταμὸ κατὰ τὴν στιγμὴ ποὺἐβαπτίζετο. Καὶὅπως ὑπῆρχε ἡσυνήθεια νὰ χρίονται οἱ Προφῆτες, οἱἹερεῖς καὶ οἱ Βασιλεῖς τῶνἙβραίων, ἔτσι ἀκριβῶς ἐχρίσθη καὶὁ Κύριος Ἰησοῦς. Καὶ οἱ μὲνἄνθρωποι χρίονταν μὲ τὸ εὐλογημένο ἔλαιον κατὰ τὴν εἰδικὴ τελετὴποὺ εἶχε καθιερωθεῖ, ἀναλόγως βεβαίως τοῦἔργου ποὺθὰἀναλάμβαναν. Ὁ Κύριος ὅμως, ὁ Μέγας Ἀρχιερεὺς καὶἀπόλυτος Προφήτης, ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων, ἐχρίσθη ὄχι μὲἕνα ἀνθρώπινο εὐλογημένο ἔλαιον, ἀλλὰμὲὅλο τὸἍγιον Πνεῦμα! Μὲὅλο τὸἍγιον Πνεῦμα, τὸὁποῖο «ἐν εἴδει περιστερᾶς» κατέβηκε καὶἔμεινε ἐπάνω Του, ὅταν βαπτιζόταν στὸνἸορδάνη ποταμὸὑπὸ τοῦἸωάννου.

Ἀκριβῶς στὸ σημεῖο αὐτὸἔχουμε τὴν φανέρωση, τὴνἀποκάλυψη τῆς Ἁγίας Τριάδος. Τὴν ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ! Ὁοὐράνιος Πατέρας, ὁ Γεννήτωρ, τρανώνει τὴ μεγάλη ἀλήθεια γιὰ νὰγίνει γνωστὴἀπ’ ὅλους τους ἀνθρώπους ὅτι: «Οὗτος ἐστὶν ὁ Υἱός μουὁἀγαπητὸς ἐν ὢ ηὐδόκησα». Αὐτὸς δήλ. εἶναι ὁ Υἱός μου ὁἀγαπητὸς καὶ μονάκριβος, μὲ τὸν ὁποῖον καὶ διὰ τοῦὁποίου ἀποφάσισα νὰσώσω τὸν ἁμαρτωλὸ καὶἔνοχο κόσμο.

Ἔχουμε πλέον αὐτὸν τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, τὸνἐνανθρωπήσαντα Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, τὸ δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, Υἱὸν καὶ Λόγον τοῦ Θεοῦ, τὸ Πνεῦμα τὸἍγιον «ὡσεὶπεριστερὰν» νὰ κατεβαίνει καὶ νὰ μένει ἐπάνω Του κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς Βαπτίσεως, καὶ τὸν ἴδιο τὸν Θεὸ Πατέρα, τὸν Γεννήτορα, τοῦὉποίου ἀκούγεται ἡ Θεϊκὴ φωνὴ διατρανώνουσα στὸν ὁρατὸκαὶἀόρατο κόσμο τὴν ἀλήθεια τῆς ἀπολύτου καὶ μοναδικῆς υἱότητος τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Ὁπωσδήποτε ἀδελφοί μου, καὶἡ πλέον τολμηρὰ φαντασία θὰἀδυνατοῦσε νὰ συλλάβει τέτοια πραγματικότητα. Γι’ αὐτὸ καὶτονίζουμε ὅτι ἡ πίστις μας δὲν εἶναι ἀνακάλυψις ἀλλὰἀποκάλυψις τοῦ Θεοῦ!

Ἀπὸ δῶ καὶ πέρα, καὶ μετὰ τὴν τεσσαρακονθήμερη ἀπόλυτη νηστεία στὴν ἔρημο, ὁ Κύριος ἀναλαμβάνει τὸ δημόσιο ἔργο τῆς Σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων.

Ὁἴδιος ὁ προφήτης Ἠσαΐας, ὀκτὼ αἰῶνες π.Χ., δήλ. τὸΠνεῦμα τὸἍγιον διὰ τοῦ προφήτου, εἶχε κηρύξει τὸν λόγο τοῦ ΘεοῦΠατρός: «Νὰὁἀγαπημένος καὶ μονάκριβος ἀπεσταλμένος μου διὰτὴν σωτηρία τοῦ κόσμου. Ἔρχεται ἀναμάρτητος Αὐτός, καὶ ταπεινὸς καὶ πράος καὶ εἰρηνικὸς νὰ σώσει καὶὄχι νὰἀπωλέσει τοὺς τσακισμένους καὶἐξαθλιωμένους ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἀνθρώπους. Αὐτὸς εἶναι ὁ Μεσσίας καὶ Σωτήρας, στὸν ὁποῖον ἔχουν ἀναθέσειὅλα τὰἜθνη τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας τοὺς» (Μάτθ. ΙΒ’ 18 – 21).

Ἔτσι, τὸ προαιώνιο σχέδιο τοῦ Θεοῦ περὶ τῆς σωτηρίας τοῦἀποστάτου ἀνθρώπου, ξεκινᾶἐπισήμως καὶ πραγματοποιεῖται πλέον ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων. Καὶ γιὰ νὰ φανεῖἔτι πλέον αὐτὴἡἀλήθεια, ὅταν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἄρχισε τὸ μεσσιανικό του ἔργο καὶἐδίδασκε μέσα στὴ Συναγωγὴ τῆς Ναζαρέτ, στοὺς συμπατριῶτες τοῦἀνέγνωσε αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν προφητεία τοῦἨσαΐα, ὁὁποῖος προφήτης ὁμιλεῖ γιὰ τὸἔργο τῆς σωτηρίας τῶνἀνθρώπων.

Ὁ θεόπνευστος Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, καταγράφειἐπακριβῶς τὴν μεσσιανικὴ προφητεία στὸἱερό του Εὐαγγέλιο,ἀποδεικνύοντας ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ προφητευόμενος καὶἀναμενόμενος Λυτρωτὴς τοῦ κόσμου.

Ἀλλὰἂς δοῦμε εὐθὺς ἀμέσως τὴν θαυμάσια αὐτὴ προφητεία ποὺ διαβάζει ὁἴδιος ὁ Λυτρωτὴς Χριστὸς γιὰ τὸν Ἑαυτόν Του: «ΤὸΠνεῦμα τοῦ Κυρίου μένει καὶἐπαναπαύεται σὲ μένα τὸν Μεσσία, διότι ὁ Κύριος μὲἔχρισε καὶ μ’ ἔστειλε νὰἀναγγείλω τὸ χαρμόσυνο μήνυμα στοὺς φτωχοὺς καὶ νὰ θεραπεύσω τοὺς ψυχικὰσυντετριμμένους. Στοὺς αἰχμαλώτους νὰ κηρύξω ἀπελευθέρωση καὶστοὺς τυφλοὺς ὅτι θὰ βροῦν τὸ φῶς τους. Νὰ φέρω λευτεριὰ στοὺς τσακισμένους, νὰἀναγγείλω τοῦ καιροῦ τὸν ἐρχομὸ ποὺὁ Κύριος θὰφέρει σωτηρία στὸ λαό Του»! (Λούκ. Δ’ 18 – 19)

Θεφάνεια λοιπόν. Ἑορτὴ τῆς Ἐπιφανείας, τῆς φανερώσεως τοῦ Θεοῦ. Φανέρωσις τῆς Ἁγίας καὶὉμοουσίου καὶ ΖωοποιοῦκαὶἈδιαιρέτου Τριάδος! Τὸἔργο τῆς Λυτρώσεως ἔχει πλέον συντελεστεῖ γιὰὅλους τους ἀπογόνους του Ἀδάμ. Γιὰὅλους,ἀρκεῖὅμως ὁἄνθρωπος νὰἀποδεχθεῖἐν μετανοία τὸ λυτρωτικὸἔργο τῆς Σωτηρίας του ποὺ τοῦ προσφέρεται ἐντελῶς δωρεάν. Διότι, ναὶμὲν ὁ Θεὸς Πατέρας διὰ τοῦ Υἱοῦ Τοῦ Θεανθρώπου πλέον ΚυρίουἸησοῦ καὶἐν Ἁγίω Πνεύματι, παρέχει σὲὅλη τὴν ἀνθρωπότητα τὴν Σωτηρία τῆς Λυτρώσεως, ἀλλά, δυστυχῶς, ὁἄνθρωπος κάνοντας κακὴ χρήση τῆς ἐλευθερίας του καὶ τοῦ αὐτεξουσίου του, σὲἀρκετὲς τῶν περιπτώσεων ἐπιλέγει τὴν ἄρνηση τοῦ Θεοῦ. Ἄρνηση ὅμως τοῦΘεοῦ συνεπάγεται ἄρνηση τῆς προσωπικῆς του ἐλευθερίας καὶτελικῶς τὴν ἐπιλογὴ τῆς κολάσεως. Ἄρνηση τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦσυνεπάγεται μία φρικτὴ καὶἀνέκφραστη ἀρνητικὴ κατάσταση ποὺξεκινᾶἀπὸ τὴν «ἐλεύθερη ἐπιλογὴ» τοῦ κακοῦ καὶ ποὺ περνᾶ στὴν αἰωνιότητα. Τὸ δὲ πλέον τραγικὸ γιὰ τὸν ἀποστάτη καὶἀνόητοἄνθρωπο εἶναι ὅτι, ἐπειδὴ τελικῶς ἡ κόλαση εἶναι ἡἈγάπη τοῦ Θεοῦστὴν ἀρνητική της μορφὴ (καὶ αἰτία γίνεται ὁἴδιος ὁἄνθρωπος), λόγω του ὅτι ὁ Θεὸς οὐδέποτε παύει ν’ ἀγαπᾶ τὸ πλάσμα Του, γι’ αὐτὸκαὶἀπὸἀρνητικῆς πλευρᾶς οὐδέποτε παύει νὰὑφίσταται ἡ αἰωνιότητα τῆς κολάσεως.

Ὅλες οἱἄλλες γνῶμες ποὺ κατὰ καιροὺς καὶ τελευταία κυκλοφοροῦν, περὶ δῆθεν σωτηρίας ὅλων τῶν ἀνθρώπων λόγω τῆςἈγάπης τοῦ Θεοῦ, καὶ περὶ καταργήσεως τῆς κολάσεως, ξεκάθαρα εἶναι εἰσηγήσεις τοῦ διαβόλου καὶ καταδικασμένες ἐπισήμως ἀπὸ τὴνἘκκλησία μας. Τὶς κηρύττουν δὲ πλανεμένοι ψευτοθεολόγοι καὶξεπεσμένοι ποιμένες ποὺ δυστυχῶς ἔχουν χάσει (ἐὰν ποτὲ εἶχαν) τὸν φόβο τοῦ Θεοῦἀπὸ τὴν καρδιά τους καὶἐπιζητοῦν τὴν εὐαρέσκεια τοῦ μακράν του Θεοῦ κόσμου. Τὰ κηρύγματά τους ὅπως καὶ οἱποικίλοι διάλογοι (καὶἂς μὴ λησμονοῦμε ὅτι μέσω τοῦ διαλόγουἔπεσε καὶἡ προμήτορα Εὕα), δὲν εἶναι ἐν ἀληθεία καὶἀγάπη, ἀλλ’ ἐν πνεύματι πλάνης καὶἀποστασίας. Οἱ λόγοι τους δὲν κηρύττουν μετάνοια καὶἀφύπνιση συνειδήσεων ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ἀλλ’ ἕναν συμβιβασμὸ καὶἕνα ἰσοπέδωμα, ταυτοχρόνως «ρίχνοντας τὰἅγια τοῖς κυσί».

Ἔχουν δὲ τὸ κόμπλεξ τῶν ἀρχαίων γνωστικῶν, οἱὁποῖοι φοβόντουσαν νὰ κονταροχτυπηθοῦν μὲ τὸν κόσμο, καὶἔτσιἀπέρριπταν καὶἀπορρίπτουν τὸ κήρυγμα τοῦ Σταυροῦ, τὴν «μωρία τοῦ Σταυροῦ», μὲὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται. Δήλ. σταύρωση τῆς σαρκὸς καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν αὐτῆς καὶ πόλεμο μὲ τὸν διάβολο καὶ τὰ ποικίλαὄργανά του στὸν κόσμο αὐτό.

Γι’ αὐτὲς ἀκριβῶς τὶς περιπτώσεις τῶν λυκοποιμένων καὶ τῶν κομπλεξικῶν «θεολόγων» – «φιλοσόφων», ἰσχύει ὁ καταπέλτης τῆς Γραφῆς: «νεφέλαι ἄνυδροι ὑπὸἀνέμων παραφερόμεναι, δένδρα φθινοπωρινά, ἄκαρπα, δὶς ἀποθανόντα, ἐκριζωθέντα, κύματα ἄγρια θαλάσσης ἐπαφρίζοντα τὰς εὐατῶν αἰσχύνας, ἀστέρες πλανῆται, οἶςὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς τὸν αἰώνα τετήρηται» (Ἰούδα, 12 – 13). «Θεολόγοι – φιλόσοφοι» – σκοτολόγοι, τῆς ἀρᾶς φερώνυμοι…

Αλλά, δόξα τῷ Θεῶἐν Χριστῷἀδελφοί, δόξα τῷ Θεῶ, πιστεύουμε καὶὁμολογοῦμε τὸν Σωτήρα καὶ Λυτρωτὴ Κύριό μαςἸησοῦν Χριστόν. «Κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας» (Ἑβρ. Δ’ 14). Παρὰ τὶςἀδυναμίες καὶ τὶς ἀστοχίες μας, βρισκόμαστε ἐντός της Κιβωτοῦ τῆς Σωτηρίας. Εἴμαστε μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Ἀνήκουμε στὴνἉγία μας Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὴν μοναδικὴ δήλ. Ἐκκλησία ποὺὑπάρχει καὶἔχουμε ἰσχυρὴ τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁἐνανθρωπήσας καὶνηπιάσας καὶἐν Ἰορδάνη Βαπτισθεῖς διὰ τὴν ἠμῶν σωτηρίαν ΚύριοςἸησοῦς Χριστός, τελικῶς θὰ μᾶς χαρίσει καὶ τὴν Οὐράνια Βασιλεία Του.

Θὰ κλείσουμε βλέποντας γιὰ ποιοὺς λόγους βαπτίστηκε ὁΧριστὸς καὶ τὶς ἀπαντήσεις ποὺ δίνει ὁ κορυφαῖος θεολόγος τοῦὀγδόου αἰῶνος, Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «α) Βαπτίζεται ὁΧριστός, ὄχι διότι Αὐτὸς ἔχει ἀνάγκην καθάρσεως, ἀλλὰ γιὰ νὰ δείξειὅτι ἐγὼ χρειάζομαι κάθαρση. β)Γιὰ νὰ συντρίψει τὰ κεφάλια τῶν δαιμόνων στὸ νερό. γ) Γιὰ νὰἁγιάσει τὸν Ἰωάννη τὸν Πρόδρομο καὶΒαπτιστή. δ) Γιὰ νὰἐκπληρώσει τὸν Νόμο. ε) Γιὰ νὰἀποκαλύψει στοὺς ἀνθρώπους τὸ μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος. στ) Γιὰ νὰ γίνει γιὰ μᾶς τύπος καὶὑπογραμμὸς καὶ στὸ βάπτισμα»!

Ἀδελφοί μου, χαίρετε ἐν Κυρίω πάντοτε. Ἔτη φωτισμένα,ἅγια, εἰρηνικὰ καὶ κατὰ πάντα εὐλογημένα καὶ κυρίως ἀγωνιστικά!

Ἀμήν!

Ρωμαίϊκο Οδοιπορικό