Στραβοπατήματα Φρανσουά Ολάντ έχουν θέσει τη Γαλλία στο Levant περιθώριο

Franklin Lamb

Βηρυτός

Στη σύγχρονη εποχή, η Γαλλία έχει κάνει πολύ καλύτερα διπλωματικά όταν έχει υποστηρίξει κατά ορμητικά στρατιωτική ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών. 

Γαλλική στέκεται στη διεθνή πολιτική ήταν υψηλότερη όταν η κυβέρνησή της ήταν επιφυλακτική σχετικά με τη στρατιωτική εμπλοκή της, όταν ενέκρινε τη σοφή στάση του Παλαιού Κόσμου Ευρώπη, παροχή συμβουλών για τη αστέρες ορμητικά του Νέου Κόσμου. Όταν Charles de Gaulle είπε Kennedy, τότε Johnson, για να μείνει έξω από το Βιετνάμ, το διεθνές κύρος του εκτινάχθηκε στα ύψη. Όταν Σιράκ είπε ο Μπους να μην πάει στο Ιράκ, το ίδιο συνέβη και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ήταν η απειλή Ασφαλείας του ΟΗΕ βέτο του Συμβουλίου από τον τότε πρόεδρο Ζακ Σιράκ, και η γαλλική αμφιβολίες σχετικά στοιχεία της Αμερικής των όπλων μαζικής καταστροφής, που ανάγκασε την κυβέρνηση Μπους να επιδιώξει ένα «συνασπισμό των προθύμων» έξω από τον ΟΗΕ.

Αυτό ήταν αναμφισβήτητα δεν είναι η περίπτωση με τη Συρία, όταν η Γαλλία, με επικεφαλής τον έναν άπειρο πρόεδρο, αποφάσισε να βιαστούμε και ο συνεργάτης με το "αρχαιότερο φίλος» της αυτή τη φορά υιοθέτησε μια διαφορετική στάση, ουσιαστικά οδηγεί την Ευρωπαϊκή χρέωση σε "τιμωρία" του Άσαντ καθεστώς, όπως Φρανσουά Ολάντ, αγνοώντας την ιστορία, επανειλημμένα υποσχέθηκε να κάνει.

Ο Γάλλος πρόεδρος έλαβε επάξια κάποια πίστωση για το Γενάρη του 2013 Γαλλική στρατιωτική εισβολή του Μάλι, αλλά η περίπτωση της Γαλλίας είχε ζητήσει από την κυβέρνηση του Μάλι για να θέσει κάτω από μια ισλαμιστική εξέγερση, και ο Ολάντ είχε την υποστήριξη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και η ΕΕ, καθώς και τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το γαλλικό κοινό ανταμείβεται Hollande, που θεωρείται ως αδύναμο στην εξωτερική πολιτική, με μια φευγαλέα αύξηση σε κατά τα άλλα συνήθως μελαγχολική αξιολογήσεις έγκρισή του. Αυτές οι αξιολογήσεις έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε μεγάλο μέρος οφείλεται στην γαλλική οικονομικά προβλήματα σε συνδυασμό με την αντίληψη του κοινού ότι έχει αμφιταλαντεύεται στην εγχώρια ηγεσία.

Όταν ο κ. Hollande ίδιος ρίχνει στο ρόλο του δυτικού ηγέτη του πολέμου για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο, η δημοτικότητα του πυροβόλησε και πάλι, αν και όχι με το γαλλικό κοινό, αλλά με το λόμπι των ΗΠΑ σιωνιστική και των νεοσυντηρητικών στο Κογκρέσο. Για τους πόνους του, ο Ολάντ βρήκε τη χώρα του, περιγράφεται ως "η αρχαιότερη σύμμαχος της Αμερικής" από την υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, μετά από αυτό το κοινοβούλιο της Βρετανίας απέρριψε ήδη στρατιωτικές επιθέσεις στη Συρία. Ξαφνικά την ικανότητά του να προβάλλει γαλλική στρατιωτική δύναμη-αυτή τη φορά στη Συρία-εξαρτάται από την έκβαση της ψηφοφορίας στο αμερικανικό Κογκρέσο, και παρά τα θαρραλέα λόγια του, ο Πρόεδρος Holland βρέθηκε άβολα περιορίζεται, με τους συμβούλους του και τη χώρα του, διαιρούμενο σε ό, τι να κάνετε στη συνέχεια.

Όταν ο John Kerrey είπε Φρανσουά Ολάντ ότι η Γαλλία ήταν της Αμερικής "παλαιότερο φίλο», αναφέρονταν στην περίοδο της πρώιμης αμερικανικής Δημοκρατίας-μια στιγμή που η Γαλλία έκανε πίσω την Αμερική, το 1776, κατά τη βρετανική αποικιοκρατική δύναμη. Αλλά το ίδιο το έθνος ταλαιπώρησαν στρατιωτικά και οικονομικά, στο πλαίσιο της διαδικασίας που ενεργοποιεί την Γαλλική Επανάσταση του 1789 που έληξε το δικό μοναρχίας. Όπως Gustave Flaubert, φημισμένα για να οδηγεί συγγραφέα της Γαλλίας από το δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα, έγραψε, «η ειρωνεία δεν αφαιρεί τίποτε από πάθος». Σε σημερινούς όρους, ο πρόεδρος Hollande καλά θα κάνει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στην ιστορία.

Συρία βέβαια παρουσίασε μια πολύ πιο πολύπλοκη και δύσκολη πρόκληση από το Μάλι.Ως μέλος του κόμματός του Ολάντ αναγνώρισε, "οι άνθρωποι έγιναν πολύ καλά ότι η Συρία δεν είναι το Μάλι. Ξαφνικά υπήρχαν κάποιες πολύ δύσκολες ερωτήσεις που συζητούνται. Μπορούμε να το κάνουμε; Είναι νόμιμο να το κάνουμε; Θα πετύχουμε τίποτα; "

Γαλλική κοινή γνώμη τρέχει έντονα κατά Hollande? Μια δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην συντηρητική εφημερίδα Le Figaro έδειξε περίπου τα δύο τρίτα των Γάλλων αντιτίθεται σε στρατιωτική δράση εναντίον της Συρίας, καθώς και το Ιράν. Αυξανόμενες απαιτήσεις ότι ο πρόεδρος επιχορήγηση Κοινοβούλιο η ψηφοφορία για το θέμα αυτό έγιναν τον περασμένο μήνα ανάμεσα σε σημαντική κερδοσκοπία ότι θα χάσει αν έκανε. Στο τέλος δεν το έκανε.

Για να περιπλέξει τα πράγματα ακόμη περισσότερο, έχουν υπάρξει πρόσφατες αποκαλύψεις της σοσιαλιστικής διοίκηση του Ολάντ χορήγηση εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε αφορολόγητη προσφορές στο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) χώρες. Κόλπου Royals έχουν καταφέρει να εξασφαλίσουν, σε εξευτελιστικές τιμές, κάποια ακριβά, ιστορικό ορόσημο τύπου ιδιότητες, όπως το ιστορικό έκταση απέναντι από τον Πύργο του Άιφελ, ενώ περισσότερο από το 10 τοις εκατό των γαλλικών πληθυσμού ζει σε υποβαθμισμένες κατοικίες. Παρά την απαίτηση του αρχηγού των Σοσιαλιστών ότι όλα αυτά θα βοηθήσει τη Γαλλία να πάρει καλές τιμές για το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, παρέχοντας παράλληλα μια ιδιαίτερα μεγάλη απροσδόκητα όταν η κυβέρνηση Άσαντ είναι τελικά αντικαταστάθηκε με μια φιλο-δυτική πίεσης είναι με βάση την Ολλανδία να «έρθει στο σπίτι στη Γαλλία "και να επικεντρωθεί στην πιέζοντας εσωτερικά προβλήματα.

Μια άλλη αμηχανία ήρθε με τη ρωσική πρόταση να ενθαρρύνει τον Πρόεδρο Άσαντ να εγκαταλείψει τα χημικά όπλα του. Διαβουλεύσεις μεταξύ Kerry και ο Ρώσος ομόλογός του, Σεργκέι Λαβρόφ, στο περιθώριο δραματικά Hollande και στρατιωτική θέση εισβολής σύνολο του Παρισιού κατά τη διπλωματική δυναμική. Στην αντίδραση, Hollande, σε λιγότερο από 24 ώρες μετά από την πρόταση της Ρωσίας, προσπάθησε να ανακτήσει το προβάδισμα, παρουσιάζοντας ένα ξεχωριστό ψήφισμα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το γαλλικό σχέδιο απορρίφθηκε άμεσα από τη Μόσχα, καθώς φάνηκε ότι το έγγραφο προτείνει την έγκριση της χρήσης βίας, σύμφωνα με το κεφάλαιο 7 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, εάν ο Άσαντ δεν συμμορφωθεί με τα χημικά όπλα μεταφοράς. Λαβρόφ γελοιοποιείται ότι η κατάσταση "απαράδεκτη", και στο τέλος, η Γαλλία είχε μηδενική ουσιαστικό ρόλο στην επίλυση του αινίγματος πάνω από τη διάλυση της χημικό οπλοστάσιο της Συρίας. Αυτό το επίτευγμα επιτευχθεί μόνο μέσω ΗΠΑ-Ρωσίας για συνομιλίες, με διακριτό σήμα εισόδου από την Τεχεράνη.

Hollande έχει θέσει τον εαυτό του στη θέση του να προσαφθεί μια βασική δοκιμή της Γαλλικής πολιτικής - προστασία υπερηφάνεια της χώρας. Έχοντας ορμητικά συμφώνησαν να συμμετάσχουν σε μια στρατιωτική δράση, η Γαλλία είναι πλέον αναγκασμένοι να περιμένουν στο περιθώριο του Levant, όπως τη Ρωσία, την Αμερική και το Ιράν να λάβει το διπλωματικό προβάδισμα, αποκηρύσσοντας τη στάση της Γαλλίας. Μερικοί από τους επικριτές του κ. Ολάντ τώρα λένε ότι μοιάζει με ένα υπηρέτη.

Γαλλία υπόσχεται το Ισραήλ για να μείνετε "σκληρή" για το Ιράν.

Ορισμένοι παρατηρητές γεγονός που υποδηλώνει ότι ο Γάλλος πρόεδρος έχει αποφασίσει να αναζητήσουν καταφύγιο από το νέφος-νέφος από αυτό που πολλοί σε σχέση Γαλλία ως πολιτική του ανικανότητα, συνδέοντας τον εαυτό του με PM Ισραήλ Νετανιάχου. Περισσότερο από μερικά από τα 200 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων, ακόμη και από σοσιαλιστικό κόμμα του Ολάντ, σχολιάζοντας το θέμα αυτό, επισημαίνοντας συγχρόνως σε μια αντιληπτή ταπείνωση αντιμετωπίζονται χώρας τους μέσω των αποτυχημένων προσπαθειών του Ολάντ στο να είναι ένας «παίκτης» στην κρίση της Συρίας .

Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ διαβεβαίωσε Benjamin Netanyahu στις 10/11/13, μετά την ισραηλινή πρωθυπουργός προειδοποίησε Παρίσι "υποκύψει στη γοητεία της Τεχεράνης," Ολάντ έσπευσε να διαβεβαιώσει Νετανιάχου ότι η Γαλλία θα παραμείνει «σκληρές» με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα.Ήταν σε μια τηλεοπτική συνέντευξη νωρίτερα την ίδια ημέρα, στο κανάλι France24, ότι ο Νετανιάχου είχε κάλεσε τη Γαλλία να είναι δύσκολο για το Ιράν ", με ή χωρίς χαμόγελα Rouhani του." Οι παρατηρήσεις προφανώς προκλήθηκαν από μια ιστορική γαλλική ιρανικών προεδρικών χειραψία στο περιθώριο της η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη τον περασμένο μήνα, μια χειραψία που η ισραηλινή προσωπικό που ταξιδεύει με τον πρωθυπουργό τους επέκρινε με το σκεπτικό ότι θα ενθαρρύνω την Ισλαμική Δημοκρατία.

"Εάν το Ιράν ήθελε πραγματικά να διαλύσει το πυρηνικό πρόγραμμά τους όπλα, δεν θα βγει με αυτό", είπε ο Νετανιάχου France24.

Σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα  Le Monde , ο Ολάντ δήλωσε ο Νετανιάχου ότι ήταν εμβρόντητοι από δισταγμό Ομπάμα να βομβαρδίσει τη Συρία, και παραπονέθηκε: « Αν ο Ομπάμα δεν έχει χτυπήσει το Ιράν, πώς μπορούμε να πιστεύουμε ότι θα βοηθήσουν το Ισραήλ στην περίπτωση της ιρανικής επίθεσης; "

Στη Γαλλία 24 συνέντευξη, ο Νετανιάχου αγνόησε επίσης μια ερώτηση ως προς το γιατί το Ισραήλ δεν "βγαίνουν με αυτό» σε σχέση με τα πυρηνικά και χημικά οπλοστάσια της όπλα.

Πρόεδρος Hollande αγνόησε την ίδια ερώτηση.