;-)
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=13272:georgia-rantou-epitropes-agona-&catid=83:aristera&Itemid=200
Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ
aristera flagΠΑΝΤΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΛΑΪΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ
Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΡΑΝΤΟΥ    
Όταν δυνάμεις της Αριστεράς θέτουν και πολύ σωστά ωςάμεσο στόχο την ΑΝΑΤΡΟΠΗ, για να μην μείνει αυτό το σύνθημα φραστικό πυροτέχνημα, πρέπει ταυτόχρονα να αλλάξουν και να αλλάξουν ριζικά και σε βάθος, προκειμένου να ανταποκριθούν στην πρόκληση που βάζουν μπροστά τους.

Η ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου είναι αφέλεια να πιστεύουν κάποιοι ότι μπορεί να προέλθειαπλώς με αντιπαραθέσεις κορυφής, με λεκτικούς διαξιφισμούς ανακοινώσεων ή τις κόντρες στη Βουλή.
Η ανατροπή της κυβέρνησης για να έχει προοδευτικό πρόσημο ή θα γίνει από τα «κάτω» ή αν επισυμβεί ως τεχνητή «επανάσταση» από τα «πάνω» θα είναι μόνο το ύστατο καταφύγιο του συστήματος για να αλλάξει πολιτικό προσωπικό διαχείρισης του συστήματος.
Ανατροπή, όμως, από τα «κάτω» σημαίνει μεγάλη και νικηφόρα σύγκρουση με τους «πάνω». Και για να υπάρξει μια τέτοια νικηφόρα σύγκρουση απαιτεί ένα πολύ μεγάλο, οργανωμένο και αποφασισμένο εργατικό – λαϊκό κίνημα, το οποίο έχει ηγετικά, οργανωτικά και προγραμματικά την ικανότητα να κάνει το τολμηρό και δύσκολο «άλμα» και αυτό να μην είναι άλμα στο κενό.
Αυτά, όμως, τα μεγάλα, πρωτοφανή ιστορικά ανατρεπτικά κινήματα δεν πέφτουν από τον ουρανό.
Δεν προκύπτουν αυθόρμητα με φραστικές επικλήσεις.
Δεν είναι απλώς προϊόν αυθόρμητης αγανάκτησης και οργής ως συνέπεια των πολιτικών εξαθλίωσης.
Τέτοιες αυθόρμητες εξεγέρσεις μπορεί να υπάρξουν αλλά, έστω και ως αυθόρμητες αφετηρίες, αν δεν αποκτήσουν στοιχειώδη οργάνωση, ηγετική συλλογική έκφραση και ελάχιστη πολιτική ραχοκοκαλιά κατεύθυνσης και προσανατολισμού, γρήγορα εξαντλούνται ή εκφυλίζονται και σε κάθε περίπτωση παράγουν επιδερμικές και όχι σε βάθος πολιτικές παρενέργειες.
Η περίπτωση των «αγανακτισμένων στις πλατείες», αν και θετική ως προσπάθεια, είναι χαρακτηριστική για το άδοξο τέλος της.
Όπως, από άλλη διαφορετική σκοπιά υπήρξαν ορισμένες μεγαλειώδεις πορείες στις πανελλαδικές απεργίες, οι οποίες για μια σειρά από λόγους αλλά και λόγω οργανικών αδυναμιών της Αριστεράς, δεν μπόρεσαν να βρουν συνέχεια και νικηφόρα προοπτική.
Μπορεί η Αριστερά σήμερα να ξεπεράσει οργανικές ανεπάρκειες και να πρωταγωνιστήσει σε ένα μεγάλο συγκρουσιακό εργατικό – λαϊκό κίνημα νικηφόρας ανατροπής για μια προοδευτική καισοσιαλιστική πορεία της χώρας;
Έχει κατ’ αρχάς αυτόν το στόχο; Και τον έχει επί της ουσίας;
Μπορεί και θέλει να τον φέρει σε πέρας;
Έχει συνειδητοποιήσει ότι η σοβαρή επιδίωξη ενός τέτοιου στόχου σημαίνει και για την ίδια να αλλάξει σε βάθος και να αποκτήσει ένα νέο ριζοσπαστικό πολιτικό, οργανωτικό και προγραμματικό προσανατολισμό με βαθύτατα κοινωνικούς όρους;
Σε αυτήν την κατεύθυνση μπορεί να λειτουργήσει γόνιμα η ιδέα των λαϊκών επιτροπών. Των επιτροπών λαϊκού αγώνα παντού, στις γειτονιές, τις υπηρεσίες, τους χώρους εργασίας, τα σχολεία και ταπανεπιστήμια για την προοδευτική ανατροπή.
Ενώ το κόμμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει «λαός», χάνοντας τα διακριτά και πρωτοπόρα χαρακτηριστικά του, μπορεί να ανασυγκροτηθεί ως κόμμα αγωνιστών και δράσης για να ενώσει και νακινητοποιήσει το λαό, τις εργατικές και λαϊκές τάξεις.
Οι λαϊκές επιτροπές για την ανατροπή δεν θα υποκαταστήσουν τα συνδικάτα, τους φορείς, τιςδιάφορες κινήσεις και συλλογικότητες πολιτών, που μπορούν να τις στηρίζουν, χωρίς βεβαίως οι επιτροπές να αποκτούν το χαρακτήρα αθροίσματος παραγόντων ή «αξιωματούχων».
Μιλάμε για επιτροπές λαϊκού αγώνα, πραγματικά λαϊκά Συμβούλια ανατροπής και προοπτικής με την προσέλκυση όλων των πολιτών που θέλουν, στη βάση ελάχιστων προοδευτικών στόχων, να αλλάξει η πορεία της χώρας και να αγωνιστούν γι’ αυτό.
Μιλάμε για επιτροπές λαϊκού αγώνα, πραγματικά λαϊκά Συμβούλια συμμετοχής, δημοκρατίας,λαϊκής αυτενέργειας, δημιουργικότητας και συναπόφασης, χωρίς «καπελώματα», έξωθεν ντιρεκτίβες και προειλημμένες επιλογές. Αυθεντικά κύτταρα για νέες πολιτικές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες που θα δώσουν νέο νόημα στην πολιτική, το πρόγραμμα και την πορεία της χώρας.
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πρωταγωνιστήσει σε αυτήν την καινοτόμα κατεύθυνση, επιδεικνύοντας μια μεγάλη πολιτική αποφασιστικότητα να αλλάξει και ίδιος και να επιχειρήσει μια μεγάλη στροφή στην κοινωνία, ανοίγοντας νέους ενωτικούς και δημιουργικούς δρόμους για όλες τις αριστερές δυνάμεις, την ίδια την Αριστερά και την αναζωογόνηση του τόπου;
ΓΕΩΡΓΙΑ ΡΑΝΤΟΥ
Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013