άτιτλο (απ'το ημερολόγιό μου)

Η ώρα είναι 16:41. Έξω στον δρόμο τον κεντρικό τ'αυτοκίνητα συνεχώς πάνε κι έρχονται.

Εύχομαι μ'όλη τη δύναμη της ψυχής μου να είσαι καλά. Κι όταν θα αισθάνεσαι πως τα πράγματα δυσκολεύουν, να μη στεναχωριέσαι. Τ'ακούς, καρδιά μου; Όλοι, λίγο ή πολύ, έχουμε τα δικά μας...

Κοίτα ψηλά στον ουρανό. Πάρε το δάκρυ σου και κάν'το αεράκι ν'ανεβεί ψηλά. να ενωθεί με το δάκρυ το δικό του, το δικό μου, του καθενός μας.

Να γίνει γλυκιά ευωδία που θα πετάει και θα φτάνει μέχρι το θρόνο Του. Είμαστε όλοι μαζί, καρδιά μου. Είμαστε μια γροθιά. Είμαστε ενωμένοι. Τ'ακούς;

Έλα να ενώσουμε τις προσευχές μας. Όσο αμαρτωλοί, όσο χάλια κι αν είμαστε. Δεν έχει σημασία. Αυτός αγαπάει. Η Αγάπη Του δεν έχει τελειωμό...

υγ: Αντρούλα από Κύπρο, αφιερωμένο σε σένα. Ο Θεός μαζί σου, καλή μου. Κουράγιο!

Αόρατη γωνιά